تی تلگرام

  • تاریخ : ۱ام مهر ۱۳۹۷

سرعت خبرها و رویدادهای اکوسیستم استارت‌آپی ایران آنقدر زیاد شده که تحلیل نوشتن روی اتفاقات هفته از توان یک ستون هفتگی خارج است. این را باید نشانه‌ای از اهمیت این فضا از یک سو و البته پیچیده‌تر‌شدن شرایط کلی کسب‌وکارها و اقتصاد کشور از سوی دیگر دانست. از اولی باید شاد بود و از دومی نگران.

اتفاق خوب هفته یا شاید بهتر باشد بگویم اتفاق نسبتا خوب هفته‌ای که گذشت، تصویب مصوبه‌ای در شورای عالی فضای مجازی برای کند‌کردن تیغ فیلترینگ بود. مصوبه‌ای که از قوه قضاییه می‌خواهد پیش از فیلتر‌کردن یک کسب‌وکارآنلاین، فرصتی محدود به آن بدهد تا بتواند موارد نقض قانون یا تخلفات احتمالی‌اش را برطرف کند. مصوبه‌ای که با استقبال نسبی اکوسیستم مواجه شد. دلیل هم روشن است. قوه قضاییه معمولا در بحث فیلترینگ حداکثری برخورد می‌کند و سابقه مصوبات اینچنینی در سال‌های گذشته هم نشان داده که این دست مصوبات چندان سمبه پرزوری به حساب نمی‌آیند.

اما شاید بتوان امیدوار بود که تعریف‌کردن یک فرایند حتی نیم‌بند، برای مذاکره و تعامل با کسب‌وکارها پیش از هر اقدام قضایی، حداقل از فیلترینگ فله‌ای و یک‌شبه استارت‌آپ‌ها و کسب‌وکارهای آنلاین یا آنچه در این مصوبه از آن به «فیلترینگ بدون‌ضابطه» یاد شده، جلوگیری کند.

فیلترینگ فله‌ای که در ۲هفته گذشته مهم‌ترین خبر این فضای کم‌جنب‌و‌جوش بوده است. درست یکی دو روز بعد از اینکه ایران‌ایر از خر شیطان پایین آمد و تحریم استارت‌آپ‌های گردشگری را برای فروش بلیت‌های این شرکت رفع کرد، به یکباره خبر آمد که بیش از ۱۸۰ سایت فروش بلیت هواپیما به دلیل نداشتن مجوز فیلتر شده‌اند. سایت‌هایی که مهم‌ترین آنها اسنپ‌تریپ بود؛ یک شوک اساسی به استارت‌آپ‌ها!

واقعیت این است که بازار چندهزار میلیاردتومانی فروش آنلاین بلیت هواپیما و قطار و هتل، این روزها خیلی‌ها را وسوسه کرده است؛ از ایرلاین‌ها گرفته تا شرکت‌های واسطه‌ای که در قالب آژانس‌های گردشگری سال‌هاست در نبود رویه‌های شفاف، سهم‌ و سود کلانی از این بازار به جیب زده‌اند.

انتظار واکنش دیگری هم غیر از سنگ‌اندازی و فشار به استارت‌آپ‌ها، از آنها نمی‌رود! اما از دولت و کسانی که دکمه فیلترینگ زیر انگشت آنهاست، انتظار می‌رود که وارد بازی مافیای تاریخ‌گذشته نشوند؛ اگر هم ترس و نگرانی شکل‌گیری یک مافیای تازه را دارند، راهش این نیست! 

استارت‌آپ‌ها برای ترویج فرهنگ خرید آنلاین بلیت در حوزه گردشگری تلاش کرده‌اند، زیرساخت چیده‌اند و سرمایه سرمایه‌گذارها و دانش تیم‌هایشان را به میدان آورده‌اند، حالا هم حق آنهاست که میوه رسیده آن را بچینند.

چند دهه حضور بی‌چون‌وچرای رقبای سنتی آن‌هم با رویه‌هایی که کمترین خبری از حقوق مصرف‌کننده در آن نبود را هیچ‌یک از مشتریان فعلی استارت‌آپ‌های گردشگری فراموش نمی‌کنند، روا نیست حالا که استارت‌آپ‌ها به میدان آمده‌اند و رویه‌ها و فرآیندهای معیوب گذشته را سروسامانی داده‌اند، با فشارهایی که معلوم است از کجا وارد می‌شود، عرصه را بر آنها تنگ کنیم.

نظارت و پایش و دفاع از حقوق مصرف‌کننده و مبارزه با گرانفروشی هم، هزار ابزار و راهکار دارد و در جامعه‌ای که دولت و سایر نهادها و قوای تصمیم‌گیر و ناظر، در مقایسه با همه نهادهای مدنی و خصوصی قدرتی چندصدبرابری دارند، نگرانی از اینکه چند استارت‌آپ مثل مستر بلیط، اسنپ‌تریپ یا فلایتیو بخواهند مافیا شکل دهند، به شوخی می‌ماند!

بماند که استارت‌آپ‌ها در مقام مقایسه با کسب‌وکارهای سنتی گردن‌شان از مو باریک‌تر است؛ استارت‌آپ‌هایی که اگر یک هفته سایت‌شان فیلتر باشد، تمام بیزینس‌شان می‌خوابد!

اگر بخواهم کمی از خبرها و تحولات آشکار اکوسیستم استارت‌آپی فاصله بگیرم و نقبی هم به زیر پوست آن بزنم، باید بگویم کماکان مهم‌ترین دغدغه فعالان کسب‌وکارهای این حوزه، فریز‌شدن سرمایه‌گذاری در اکوسیستم است.

هنوز بعد از سرمایه‌گذاری صندوق آرمانی روی نت‌برگ و صندوق توسعه تکنولوژی روی ژاکت، خبر چشمگیری به گوش کسی نخورده. البته خبرهایی در راه است اما فراتر از خبرها، پیش‌بینی وزارت صنعت، معدن و تجارت برای حجم اقتصاد الکترونیک ایران در سال ۹۷ می‌تواند مهم‌ترین امید برای طاقت‌آوردن در این روزها باشد. پیش‌بینی‌ای که می‌گوید حجم تجارت الکترونیک کشور درسال جاری به ۲۲۶ هزار میلیارد تومان خواهد رسید. چیزی حدود ۱۵ درصد GDP کل کشور. رقمی قابل‌ملاحظه برای اینکه با سرمایه‌گذار یا بی‌سرمایه‌گذار، استارت‌آپ‌ها بتوانند سهم خودشان را از این ۱۵درصد تعریف کنند.

هرچقدر در غیاب جریان سرمایه‌گذاری خطرپذیر واقعی، تعادل و تعاریف استارت‌آپی برهم خورده و ناقص شده باشند، باز می‌توان امیدوار بود، شیفت بخش‌های دیگری از اقتصاد به سوی بستر آنلاین، دروازه بازارهای جدیدی را به روی کسب‌وکارهای آنلاین باز کند. 

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷

اتاقک، پلتفرم رزرو محل اقامت با هزینه کمتر نسبت به هتل‌ها و هتل‌آپارتمان‌هاست. در کنار هزینه کمتر، تجربه سفر و آشنایی با مهارت‌های سفرکردن و لذت‌بردن از سفر نیز بخشی از رسالت تیم اتاقک است.

محل‌های اقامت در اتاقک، خانه‌های مردم و ویلاهای شخصی است که زمینه‌ساز اشتغال‌زایی محلی و گردش مالی می‌شود. مشاغل زیادی در این میان شکل می‌گیرد و مردم بومی- محلی هر منطقه می‌توانند با استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی‌شان، خدماتی را به مسافران ارائه کنند و کسب درآمد داشته باشند. هم‌بنیانگذاران اتاقک در این گزارش کوتاه، بیشتر معرفی می‌شوند. 

عطا خلیقی، علی تالشی و فرشاد شریفی هم‌بنیانگذاران اتاقک هستند. علی و عطا در دانشگاه خواجه‌نصیر مکانیک خوانده‌اند. عطا ارشدش را هم در همین دانشگاه گرفته و علی برای مقطع ارشد به دانشگاه امیرکبیر رفته است. چند سالی هم خارج از ایران بوده و الان هم‌بنیانگذار اتاقک است.

عطا در ابتدا به‌عنوان مشاور به علی و فرشید اضافه می‌شود و الان مدیر محصول اتاقک است و علی مدیرعامل است.  عطا متولد رشت است و فرشاد بچه محل علی بوده در شهسوار مازندران. فرشاد از خانواده موسس آموزشگاه علوی است.

 اکوسیستمی که می‌گویید، برای من خاطره است!

عطا هم‌بنیانگذار پرشین‌بلاگ است که نخستین سرویس اینترنتی فارسی ایران بوده. عطا می‌گوید تقریبا نخستین سرمایه‌گذاری رسمی و جدی در اکوسیستم روی پرشین‌بلاگ اتفاق افتاد.

۲ سال در پرشین بلاگ کار کرده و بعد با فروختن سهامش از آنجا خارج (اگزیت) می‌شود. در واقع همه هم‌بنیانگذاران از پرشین‌بلاگ خارج می‌شوند و انگار سختی‌های زیادی هم در این ۲ سال کشیده است که می‌گوید بعد از آن دوران نقاهت پس از پرشین بلاگ را گذرانده و بلند بلند می‌خندد. 

در سال ۱۳۸۹، با چند نفر از دوستانش، سرویس ایرانیکو را ایجاد کرده‌اند و می‌گوید همین الان هم جزو ۳سرویس برتر حوزه بازرگانی و اقتصادی ایران است و رنکش بین ۸۰ تا ۲۰۰ است معمولا و من الان آنجا رئیس هیات مدیره هستم.  

اوایل سال ۱۳۹۵، تولگرام (toolgram.ir) را همراه با چند نفر از دوستانش راه‌اندازی کرده‌اند. می‌گوید هر جا بوده‌ام، هم‌بنیانگذار داشته‌ام و هیچ جا به‌تنهایی کار نکرده‌ام. 

سال ۱۳۹۱، پویا سافت را تاسیس کرده و الان هم مدیرعامل پویاسافت است. می‌گوید نخستین پروژه رسمی پویاسافت، مربوط به آموزشگاه علوی بوده است. اما الان به خاطر کار زیاد در اتاقک، بیشتر روی این پلتفرم کار می‌کند. 

 در موقعیت‌های دشوار فریز نشویم

چند استارت‌آپ را هم به مرحله راه‌اندازی رسانده اما راه‌اندازی‌شان نکرده است؛ تیزدات‌آی‌آر در زمینه چاپ تی‌شرت که حتی عکس‌های آتلیه‌ای‌اش هم آماده بوده.

خانه تنیس را هم به خاطر علاقه‌اش به تنیس راه‌اندازی کرده که بازیکنان برای گرفتن زمین یا تنیس، از آنها استفاده کنند. 

خلیقی می‌گوید در هر شرایطی که قرار داشته باشیم، هیچ‌گاه نباید در آن موقعیت فریز شویم، بلکه هر چه محدودیت‌ها بیشتر باشد، باید از آدم‌های چابک‌تر و خلاق‌تر استفاده کنید و جلو بروید، چون نمی‌توان به این دلیل که شرایط اقتصادی خوب نیست یا تحریم وجود دارد، خودمان هم درجا بزنیم و هیچ کاری نکنیم و خودمان را فریز کنیم. در نهایت آدم‌های این مملکت هستند که این کشور را می‌سازند. 

کاری‌نکردن یا مهاجرت‌کردن، آسان‌ترین کار است. ضمن اینکه در خارج از ایران هم برای کسی فرش قرمز پهن نکرده‌اند و اگر کسی اینجا مدیر و بنیانگذار است، وقتی به خارج از کشور برود، باید تازه بنشیند و کد بزند یا در بهترین حالت کارمند جایی باشد. 

 از پالایشگاه به برج اتاقک

علی تالشی می‌گوید قبل از اتاقک بیشتر کار اجرایی کرده و در اکوسیستم استارت‌آپی نبوده است، بلکه از بدو کار تاسیس آموزشگاه علوی، در کنار فرشاد شریفی کار کرده است. همچنین در ساخت پالایشگاه و نیروگاه هم مشارکت داشته و فعالیت‌هایی انجام داده است. 

الان همه آن کارها را کنار گذاشته و تنها روی اتاقک تمرکز دارد. می‌گوید صبح که به اتاقک می‌آیند، هیچ معلوم نیست که چه زمانی بتوانند از دفتر کار بیرون بروند. شاید ساعت ۱۰ یا ۱۱ شب فرصت رفتن به خانه را پیدا کنند. 

علی می‌گوید اتاقک تقریبا شرایط خوبی را طی کرده و مثلا ما دو سه ساعت بعد از اینکه پلتفرم را راه‌اندازی کردیم، رزرو داشتیم. هر چند ما هیچ تبلیغی نکرده بودیم و بعد از ۸ماه، بازاریابی دیجیتال را آغاز کردیم. تنها تبلیغ ما قبل از راه‌اندازی اتاقک هم توییتی بود که عطا منتشر کرد. 

البته ما دره ناامیدی هم داشتیم. این ناامیدی‌ها بیشتر به خاطر میزبانان یا مهمانان است. مثلا اینکه به میزبانان یاد بدهیم که سیستم‌ خود را به‌روز نگه دارند، خیلی سخت است. بعضا هستند افرادی که از عالم تکنولوژی تنها یک موبایل دارند و تنها سیستم پیامک را می‌شناسند.

متن کامل مصاحبه با عطا خلیقی و علی تالشی، هم‌بنیانگذاران اتاقک را از اینجا بخوانید.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷

عطا خلیقی و علی تالشی، هم‌بنیانگذاران اتاقک معتقدند که استارت‌آپ‌هایی که در یک سال آینده بتوانند خودشان را حفظ کنند رهبر بازار خواهند شد و آنها به رهبری بازار می‌اندیشند

مردم ایران در بهار ۱۳۹۶، هشت هزار میلیارد تومان در بازار گردشگری هزینه کرده‌اند. با وجود این، براساس آمار، تنها ۱۳درصد ایرانی‌ها برای محل اقامت هزینه می‌کنند.

در این میان بازار هدف دیگری برای اقامت ایجاد شده و آن اجاره خانه‌ها و ویلاهای شخصی در شهرها و مناطق مختلف کشور است که از رهگذر آن بازاری با گردش مالی ۱۲۰۰میلیارد تومانی ایجاد شده که آنطور که فعالان این بازار می‌گویند اندازه آن تا ۲۶۰۰میلیارد تومان هم قابل افزایش است.

این نوع اقامت که از آن با نام اقامت ارزان در کنار تجربه خوشایند سفر یاد می‌شود، بازار هدف کسب‌وکاری به نام اتاقک است. 

اتاقک که در ۱۳۹۵ توسط ۳ هم‌بنیانگذار به نام‌های علی تالشی، عطا خلیقی و فرشاد شریفی راه‌اندازی شده، تاکنون بیش از ۲۰هزار کاربر یکتا داشته و ۴هزارو۵۰۰، اتاقک در سراسر کشور با آن همکاری می‌کنند.

بنیانگذاران اتاقک به گرفتن سهم ۲۵درصد از این بازار در حال رشد، تا سال ۱۴۰۲ فکر می‌کنند. در این میان دغدغه‌های فراوانی هم برای آنها وجود دارد؛ از حساسیت‌هایی که در کشورمان نسبت به حوزه فرهنگی و گردشگری وجود دارد تا منع‌کردن‌شان از حضور در بعضی از استان‌ها.

آنها اگرچه با سرمایه شخصی‌شان اتاقک را راه انداخته‌اند اما این روزها بدشان نمی‌آید که با سرمایه‌گذاران خطرپذیر اکوسیستم پای میز مذاکره بنشینند. می‌گویند حداقل به ۴٫۶میلیارد تومان سرمایه نیاز دارند و به ازای آن بین ۲۰ تا ۳۰درصد از سهام‌شان را واگذار می‌کنند. 

هم‌بنیانگذاران اتاقک معتقدند که یک راه نجات اقتصاد ایران در شرایط کنونی، توسل به صنعت گردشگری و کسب‌وکارهای مرتبط با آن است چون صنعت گردشگری از معدود بازارهای اقتصادی است که ارزش افزوده دائمی ایجاد می‌کند و راهی مطمئن برای مبارزه با تقسیم ناعادلانه ثروت در مناطق مختلف ایران است؛  یعنی همان چیزی که اقتصاددان‌ها از آن به عنوان توسعه پایدار یاد می‌کنند.

  •  اتاقک را از چه زمانی آغاز کردید؟

عطا: آغازش برمی‌گردد به الکامپ‌استارز دوم در سال ۹۵ در آنجا صحبت‌های ابتدایی را داشتیم. کار فنی را از اسفند ۹۵ آغاز کردیم و خرداد۹۶، نسخه‌ای از اتاقک را برای تست محصول راه‌اندازی کردیم. 

  •  الان در چند شهر حضور دارید؟

علی: در ۲۲۲ شهر اتاقک فعال داریم. 

  •  چند مکان دارید؟

عطا: ۲۴هزار و ۵۰۰ اتاق داریم. 

علی: در همه استان‌ها غیر از ایلام حضور داریم. طی چند روز آینده هم یکی از نیروهای ما به ایلام می‌رود و آنجا هم اتاقک خواهیم داشت. 

  •  حضور در همه استان‌ها و ۲۲۲ شهر و منطقه یعنی رشد سریع اتاقک‌؛ افسار کار از دست‌تان درنمی‌رود، چون شما در بازاری حضور دارید که بحث امنیت و مسائل فرهنگی در آن برجسته و برای مردم مهم است.

علی: اتفاقا ما الان دیگر روی افزایش سریع اتاقک‌ها تاکیدی نداریم و در حال بررسی کیفیت‌ اتاقک‌های قبلی و سختگیری در مورد میزبان‌های آینده هستیم. حتی بعضا از قبلی‌ها را حذف هم می‌کنیم. ما استانداردهایی در ابتدای کار داشتیم و اتاقک‌ها و میزبان‌ها براساس استانداردهایی انتخاب شدند اما باز هم در حال بهبود استانداردها و سختگیرانه‌ترکردن‌ هستیم. 

  •  اتاقک‌ها شامل چه محل‌هایی است؟

علی: شرطی که برای میزبان‌ها گذاشتیم به این صورت بوده که محل اقامت، آشپزخانه به صورت مشترک یا مجزا داشته باشد یا خود میزبان غذا بدهد. در واقع تمرکز ما روی خانه‌های شخصی و آپارتمان‌ها و ویلاهای مردم است که در شهرهای دور و نزدیک می‌خواهند اتاقی از خانه خود یا خانه‌ای را به این کار اختصاص بدهند. بنابراین ما هیچ‌گاه سراغ هتل‌های ستاره‌دار نخواهیم رفت. 

  • در بعضی از شهرها اصلا چنین مواردی برای اجاره وجود ندارد و تنها در این صورت است که از هتل‌آپارتمان‌ها و مهمانپذیرها استفاده می‌کنیم. حس سفر برای ما بسیار مهم است و می‌خواهیم مهمانان اتاقک‌ها حس خوب سفر را تجربه کنند. 

عطا: ما می‌خواهیم تجربه خوب از سفر را به اقامت اضافه کنیم. در مورد استفاده از هتل‌ها هم باید بگویم که درصدشان در اتاقک بسیار کم است و تنها در شهرها و مناطقی که اقامتگاه دیگری وجود نداشته یا خانه‌ای برای این کار پیدا نشده، از هتل‌ها استفاده کرده‌ایم. 

علی: مثلا در مشهد کمتر به سراغ خانه‌های شخصی رفته‌ایم و بیشتر از هتل‌‌آپارتمان‌ها استفاده کرده‌ایم چون امکانات اقامت خوبی دارند، غذا می‌دهند و هزینه کمتری هم دریافت می‌کنند؛ یعنی در مشهد، هزینه اقامت با هزینه صبحانه، ناهار و شام، برای هر نفر تا ۲۸هزار تومان هم داریم که صرفه اقتصادی بالایی برای اقشار کم‌درآمد دارد، اما برای گرفتن خانه در مشهد کف قیمت، ۱۰۰هزار تومان برای هر نفر است. 

  •  علی، اشاره کردی به استانداردهایی که برای اتاقک‌ها در نظر می‌گیرید. می‌خواهم بدانم از امنیت، امکانات و سایر ویژگی‌های مد نظرتان، اطمینان حاصل می‌کنید؟

علی: پارامترهای اولیه‌ای وجود دارد؛ برای اینکه برآوردهای اولیه را داشته باشیم، نیروهای ما به محل مکان مورد نظر می‌روند، آشنایی محلی به دست می‌آورند و آن مکان را به لحاظ امکانات بررسی می‌کنند. ما حتی هدف آن شخص از اجاره خانه‌اش را می‌پرسیم. هویت‌سنجی هم می‌کنیم؛ یعنی دیگر به این صورت نیست که یک نفر تکه‌ای مقوا را در دستش بگیرد و کنار خیابان بایستد و مسافران را به خانه یا محل اقامتی که دارد، ببرد. هویت چنین شخصی هم برای مسافران معلوم نیست.

اما الان اول هویت‌سنجی کرده و مدارک شناسایی‌شان را بررسی می‌کنیم. حتی گواهی سوءپیشینه از آنها می‌گیریم با اینکه آ‌دم‌های محترمی هم هستند و حتی بسیار پیش می‌آید که به اصطلاح به آنها برمی‌خورد اما ما نمی‌توانیم اعتماد مسافران و مشتریان‌مان را نادیده بگیریم. 

عطا: البته چند سال پیش مسئولان حوزه گردشگری و میراث فرهنگی طرحی را پیاده‌سازی کردند به نام خانه گردشگر. این طرح به نوعی ساماندهی افرادی بود که در کنار جاده‌ها و خیابان‌ها خانه برای اجاره به مردم معرفی می‌کردند. به این افراد کیوسک دادند و به ازای صدور لایسنس، ماهانه مبلغی از آنها دریافت می‌کردند. این طرح بیشتر گرفتن پول از این افراد بود و نه ایجاد اشتغال برای آنها.

کار ما الان این است که به میزبان‌ها آموزش‌هایی می‌دهیم که رفتار مناسبی با مهمانان داشته باشند و دغدغه بازاریابی را رفع کرده‌ایم. میزبانان امتیاز هم می‌گیرند و مسافران هم تجربه سفرشان را می‌توانند ثبت کنند. همچنین آنها دیگر نگران نبود گردشگر فصل‌هایی غیر از فصول گردشگری نیستند و در همه روزهای سال ممکن است مهمان داشته باشند.  

علی: البته یکی از مشکلات ما این است که مردم ایران خیلی اهل ثبت بازخوردشان نیستند. به همین دلیل ما برای این کار نیروهایی استخدام کرده‌ایم که با آنها تماس می‌گیرند و تجربه‌شان را ثبت می‌کنند. 

  •  میزبان‌ها یعنی افرادی که صاحب جا و مکان هستند و قصد اجاره‌اش را دارند، خودشان به اتاقک مراجعه می‌کنند یا شما آنها را پیدا می‌کنید؟

عطا: این ارتباط از سمت هر دو طرف است. هم آنها در پلتفرم اتاقک ثبت‌نام می‌کنند و هم ما با حضور در محل آنها را شناسایی می‌کنیم. طی ۸ماه کار فنی و تحقیقاتی که انجام دادیم، علی و تیمش تقریبا کل ایران را گشتند و اطلاعات زیادی به دست آوردند. الان هم که اتاقک شناخته شده است، افراد زیادی برای میزبانی درخواست می‌دهند. 

  •  تاکنون سنجشی از میزان رضایت مهمانان داشته‌اید؟  

علی: آماری که داریم، رضایت ۶۸درصدی بود. خودمان تعجب کردیم و فکر می‌کردیم اشتباه می‌کنیم چون با ایر‌بی‌اند‌بی انگلستان مقایسه‌اش کردیم و میزان رضایت در آنجا ۲۴درصد بود. اتفاق‌های عجیب و غریب هم به صورت موردی رخ می‌دهد. مثلا میزبان یادش می‌رود که مسافر دارد و مسافر در چند کیلومتری محل است. در این زمان ما در سریع‌ترین زمان باید برای مهمان واحد دیگری پیدا کنیم. شاید واحد گران‌تری هم پیدا کنیم اما این تفاوت قیمت را از مهمان دریافت نمی‌کنیم. 

  •  الان چه تعداد میزبان دارید؟

علی: ۷۸۴ میزبان داریم که این تعداد میزبان، بیش از ۴ هزار و ۵۰۰ خانه، ویلا و… دارند. در واقع به این صورت است که این افراد کار اداره خانه‌ها و مکان‌های چندین فرد دیگر را هم بر عهده می‌گیرند و به اتاقک ارتباط می‌دهند. مثلا یک نفر از طرف چند خانواده با اتاقک مذاکره می‌کند و ما تنها با همین یک نفر طرف هستیم. حتی افرادی هستند که مجتمع‌هایی دارند با چندین محل اقامت که از میزبانان ما در اتاقک هم هستند.

نیروهای ما به محل مکان مورد نظر می‌روند، آشنایی محلی به دست می‌آورند و آن مکان را به لحاظ امکانات بررسی می‌کنند. ما حتی هدف آن شخص از اجاره خانه‌اش را می‌پرسیم. هویت‌سنجی هم می‌کنیم؛ یعنی دیگر به این صورت نیست که یک نفر تکه‌ای مقوا را در دستش بگیرد و کنار خیابان بایستد و مسافران را به خانه یا محل اقامتی که دارد، ببرد. هویت چنین شخصی هم برای مسافران معلوم نیست. اما الان اول هویت‌سنجی کرده و مدارک شناسایی‌شان را بررسی می‌کنیم

  •  تعداد میزبان‌ها می‌تواند بسیار بیشتر از رقم فعلی باشد. برنامه‌ خاصی برای افزایش میزبان‌ها در نظر دارید؟

عطا: برنامه ما این است که تا اردیبهشت ۹۸، تعداد میزبان‌ها به ۵هزار و ۷۰۰ نفر برسد و تنها در این صورت است که اهداف ما محقق می‌شود، چون در این صورت تعداد اتاقک‌های ما به حدود ۱۲هزار واحد خواهد رسید. رسیدن به این اعداد در حالی خواهد بود که ما سختگیری بیشتری هم خواهیم داشت و به سمت همکاری با میزبانان اصیل پیش خواهیم رفت. 

  •  کمی از آمارهای درآمدزایی برای میزبانان بگویید.

عطا: ما میزبان‌هایی داریم که در مدت ۶ ماه، ۷۰رزرو گرفته‌اند. حتی آمارهای بالاتر از ۱۵۰ رزرو طی ۶ماه داشته‌ایم. حالا این رقم را در متوسط سبدی که از اتاقک خریداری می‌شود، یعنی ۳۸۰هزار تومان ضرب کنید تا درآمد این میزبان به دست بیاید. 

  •  آمارهایی که همه‌ساله در حوزه گردشگری مطرح می‌شود، بسیار جذاب است؛ البته بعضا نوعی آمارسازی هم در آنها دیده می‌شود و اصطلاحاتی چون نفر- سفر و نفر- ساعت و… بیشتر بوی غیراصیل‌بودن می‌دهند تا واقعی‌بودن آمار. اما در هر صورت شما در این بازار مشغول هستید و باید آمارهایی هم شما داشته باشید. سوالی که دارم این است که مردم ایران در زمان سفر، چقدر برای اقامت هزینه می‌کنند؟

عطا: آمارها می‌گوید که نزدیک به ۸۰درصد از مردم ایران برای اقامت هزینه نمی‌کنند. این آمار مربوط به سفرهای بهار ۹۶ است. ما مجبوریم بعضا به آمارهای مرکز آمار تکیه کنیم. براساس همین آمار، ۷۲درصد مردم ایران هنگام زمان سفر، در خانه فامیل و دوست و آشنا اقامت می‌کنند. بنابراین هزینه‌ای بابت اقامت‌شان نمی‌پردازند. 

همچنین از کل سفرهایی که طی سال انجام می‌شود، تنها ۹درصد مسافران از هتل‌، ویلا یا هتل آپارتمان استفاده می‌کنند. حدودا ۶درصد از افراد هم به ویلا و آپارتمان شخصی خودشان می‌روند و پولی پرداخت نمی‌کنند. ۴درصد از کل سفرها هم به اقامتگاه‌های عمومی اعم از بوم‌گردی‌ها، هاستل‌ها و… منتهی می‌شود و هزینه پرداخت می‌کنند. ۳درصد هم فرهنگیان هستند که هزینه اندکی بابت اقامت می‌پردازند. در واقع تنها در ۱۳درصد از سفرها، اقامت همراه با هزینه اتفاق می‌افتد. 

  •  این ۱۳درصد یعنی چند میلیون نفر یا چند میلیون اقامت؟

عطا: استاندارد خانوار در ایران، ۳/۳ نفر است. در سال ۹۶، حدودا ۳میلیون و ۷۰۰هزار خانوار- سفر انجام شده است. ملاک برای ما خانوار است و نه تعداد افراد که بخواهیم براساس نفر- سفر حساب کنیم یا مانند هتل‌ها تعداد تخت‌ها را مد نظر قرار دهیم. ملاک برای ما خانوار- سفر است که به طور متوسط در طول سفر، ۴ شب اقامت دارند.

این افراد کسانی هستند که از ویلاها و خانه‌های اجاره‌ای استفاده کرده‌اند. در واقع می‌توان گفت در طول سال، حدود ۱۴ میلیون اقامت شبانه خانواری در ایران داریم و بازار هدف اتاقک هم روی همین گروه تعریف شده است. 

علی: البته گاه بازار از این میزان هم بزرگ‌تر است، چون بسیاری از افراد با این تصور که هزینه اقامت در همه جا گران است، به خانه اقوام و دوستان‌شان می‌روند و اگر با محل اقامت ارزانی آشنا باشند، استفاده می‌کنند؛ یعنی بخشی از اقامت‌های فامیلی می‌تواند جزو بازار اتاقک باشد و برای جذب آنها برنامه داریم. همچنین با توجه به هزینه اقامت در هتل، بخشی از مشتریان هتل‌ها هم در آینده به بازار هدف اتاقک خواهند آمد چون در اینجا هزینه‌ها پایین‌تر است. 

  •  هزینه اقامت به چه صورت است؟ آیا اقامت در هر مکانی اعم از هتل، سوئیت، خانه‌ها و ویلاها با میزان درآمد مردم ایران همخوانی دارد؟

علی: قیمت‌ها بسیار متنوع است؛ بسته به اینکه محل اقامت چه امکانات و ویژگی‌هایی داشته باشد، هزینه‌ها هم متفاوت خواهد بود. مثلا ما مکانی داریم با هزینه اقامت برای هر نفر تا شبی ۲۰هزار تومان. در رضوانشهر یا کپورچال. در کنار اینها، ویلاهایی در شمال وجود دارد که هزینه اقامت در آنها تا شبی ۵/۳میلیون تومان است. 

همین قیمت‌ها برای هتل‌ها تنوع بالایی دارد اما با درآمد اغلب مردم همخوانی ندارد و به همین دلیل بیشتر مهمانان هتل‌ها افراد شرکتی و سازمانی هستند که سفر کاری دارند و نه عموم مردمی که به سفر می‌روند.  الان ۳ نفر بخواهند به هتلی مثلا در تبریز بروند، حداقل باید ۶۰۰هزار تومان هزینه کنند اما در اقامتگاه‌های اتاقک با ۲۰۰هزار تومان می‌توانند اقامت داشته باشند. 

  •  بازاری با ۱۴میلیون خانوار-سفر، گردش مالی سالانه‌اش چقدر است؟ 

عطا: حدود ۱۲۰۰ میلیارد تومان در سال است. همین بازار، بازار هدف ماست و این بازار در حال افزایش است. 

  •  اینکه می‌گویی در حال افزایش است، آیا می‌توانی رقمی از سرعت رشدش هم بگویی؟

عطا: هر سال، این عدد ۱۶درصد رشد می‌کند. 

  •  سهم اتاقک از بازار ۱۲۰۰میلیارد تومانی کنونی چقدر است؟

علی: الان خیلی کم. 

عطا: ولی برنامه ما این است که تا اردیبهشت ۹۸، ۲ درصد از این بازار را در اختیار داشته باشیم. 

علی: برنامه بعدی از بعد از سال ۹۸ آغاز می‌شود و چهار‌ساله است. در این برنامه هدف‌مان رسیدن به سهم ۲۵درصدی از این بازار است؛ یعنی تا سال ۱۴۰۲ می‌خواهیم به این میزان سهم از بازار برسیم.  

  •  در این صورت تعداد میزبانان هم رشد قابل‌توجهی خواهد داشت.

عطا: تا سال ۱۴۰۲، باید به تعداد ۳۸هزار میزبان برسیم.

ما میزبان‌هایی داریم که در مدت ۶ماه، ۷۰ رزرو گرفته‌اند. حتی آمارهای بالاتر از ۱۵۰ رزرو طی ۶ماه داشته‌ایم. حالا این رقم را در متوسط سبدی که از اتاقک خریداری می‌شود، یعنی ۳۸۰هزار تومان ضرب کنید تا درآمد این میزبان به دست بیاید

  •  صحبت از رشد و گرفتن سهم زیاد می‌کنید. الان افراد زیادی ناامید هستند و از پیش نرفتن کارها می‌گویند. چقدر امیدوار هستید که این اعداد و ارقام به دست بیایند؟

عطا: هر بازاری متاثر از شرایط اقتصادی آن کشور است اما به این صورت هم نیست که کلیه بازارها در حال فروپاشی باشند. اتفاقا با گران‌تر شدن هتل‌ها، کاهش ارزش پول و درآمد مردم، استفاده از چنین اقامتگاه‌هایی افزایش می‌یابد و مردم می‌توانند امیدوار باشند که همچنان سفر را در برنامه زندگی‌شان داشته باشند و هزینه مناسبی هم بابتش بپردازند. 

  •  می‌خواهم همین حرفت را با عدد و رقم محسوس بگویی. الان آماری از سفرهای بدون هزینه اقامت ارائه می‌کنید که حجم زیادی دارد. از طرفی بازار هدف خودتان را رو به گسترش می‌دانید. چه استدلالی در این باره دارید؟

عطا: با توجه به تجربه‌ای که مسافران و گردشگران از خدمات اتاقک داشته‌اند، سبد اتاقک، ۹/۱ برابر سبد مصرف سابق است، چون سبد خریدی که الان مسافران از اتاقک دارند، حدود ۳۸۰هزار تومان است؛ یعنی به خاطر تجربه خوشایندشان، حاضر شده‌اند پول بیشتری هزینه کنند. بنابراین رقم ۱۲۰۰ میلیارد تومان تا ۲هزار و ۶۰۰میلیارد تومان هم قابل افزایش است. این اتفاقات در استارت‌آپ‌های دیگر هم رخ داده و میزان مصرف افزایش یافته، بنابراین چنین رشدی دور از ذهن نیست.  

  •  ولی به نظر می‌رسد که با توجه به ظرفیت‌های جمعیتی ایران، بازاری به مراتب بزرگ‌تر می‌توان داشت. آیا سفر و گردشگری در اولویت ایرانی‌ها قرار دارد؟ یعنی هزینه‌ای برای سفر در نظر می‌گیرند؟

عطا: طبق آمار کشور، مردم ایران بیشتر هزینه‌ را در بازار حمل‌و‌نقل پرداخت می‌کنند، غذا و دخانیات در مرتبه‌های بعدی قرار می‌گیرند، در رده بعدی هزینه درمان قرار دارد و بعد از آن هزینه برای خرید سوغاتی است. هزینه برای خرید انواع کالا در رده بعدی است و بعد از همه اینها، هزینه‌کرد برای اقامت قرار دارد.

نکته دردناک‌تر این است که بعد از همه اینها، هزینه تور و سرگرمی قرار دارد. در حالی که سفررفتن باید براساس تفریح و سرگرمی باشد، اما مردم ایران در عین حال که سفر می‌روند، اما آداب سفر که تفریح و سرگرمی است، در برنامه‌شان جایی ندارد. 

  •  به نظر هم نمی‌رسد که آموزشی در این زمینه ارائه شده باشد یا اصولا زیرساخت‌های تفریح و سرگرمی به میزان لازم موجود باشد. شما خطوط سنتی گردشگری در ایران را هم که در نظر بگیرید، به سیری تکراری و حتی ملال‌آور می‌رسید. 

عطا: یکی از دلایلی که ما را به بزرگ‌ترشدن این بازار امیدوار کرده، همین است که فکر می‌کنیم اگر خدمات سرگرمی و تفریح در طول سفر برای گردشگران و مسافران ایجاد شود، حاضرند هزینه‌اش را بپردازند، یعنی در کنار خدمات اقامت، زمینه‌های تفریح و سرگرمی ایجاد شود. همین الان کسب‌وکارهای محلی زیادی وجود دارد که ما باید با آنها ارتباط برقرار کنیم و سبد سفر مردم را بزرگ‌تر کنیم. 

  •  مصداق سرگرمی یا تفریحی که در نظر دارید، چیست؟

علی: به‌عنوان مثال، با راهنمایان محلی همکاری کنیم که مسافران را به کوهنوردی، جنگل‌گردی، دیدن مناظر ناشناخته، صنایع دستی و … ببرند. 

عطا: یا مثلا مسافران بتوانند در آشپزی محلی مشارکت کنند یا از یک کارگاه محلی بازدید کنند. در هر استانی با توجه به تنوع فرهنگی، مصادیق زیادی می‌شود تعریف کرد. این روش راهی برای ایجاد مشاغل مختلف محلی هم است.

مشکل عمده‌ای که الان وجود دارد، این است که مردم تعریف درستی از سفر ندارند و شاید بتوان گفت که اشتباهی سفر می‌روند. مثلا روزهای تعطیل با حجم بالایی از ترافیک به شمال می‌روند و در زمان برگشت هم باز همین ترافیک و اتلاف وقت و سوخت و انرژی. بدون اینکه تجربه جذابی از تفریح و سرگرمی داشته باشند و این چرخه سال‌هاست تکرار می‌شود. ما باید روی بازار تجربه خوشایند سفر کار کنیم. 

  •  با توجه به همین صحبت‌های‌تان، چقدر برای خودتان این رسالت را قائل هستید که سیر سنتی گردشگری در ایران را تغییر دهید و به معرفی مکان‌های ناشناخته بپردازید؟

علی: ما الان در ۲۲۲ شهر ایران حضور داریم و این رقم در حال افزایش است. مثلا روی خط ساحلی جنوب ایران ما از اهواز و ماهشهر تا گواتر رفتیم و اقامتگاه‌های محلی را شناسایی کردیم. در خط ساحلی شمال هم جالب است که مسافران تا چالوس و نوشهر و یکی دو شهر همین اطراف می‌روند و جای دیگری نمی‌روند و همه جای شمال پخش نمی‌شوند. اما ما مناطق و شهرهایی را می‌رویم که کمتر شناخته ‌شده‌اند و سعی‌مان معرفی همه ظرفیت‌هاست. 

حتی الان در اتاقک چادرهای عشایری را هم داریم که شبی تا ۲۰۰هزار تومان هم برای اقامت هزینه می‌گیرند. غذای محلی هم می‌دهند و تجربه زندگی سنتی را هم به گردشگر منتقل می‌کنند که رونق فروش محصولات‌شان را هم در پی دارد. 

عطا: بوم‌گردی هم که در مناطق مختلف کشور ایجاد شده‌اند، تاکید زیادی روی غذای سنتی همان منطقه، صنایع دستی آنجا و فرهنگ و آداب و رسوم منطقه دارند. بنابراین کسب‌وکارهای محلی زیادی ایجاد می‌شود. 

علی: از دیگر کسب‌وکارهایی که در محل ایجاد می‌شود، راهنمایان محلی هستند. مثلا کویر خالتوران شاهرود، راهنمای محلی کارمند بازنشسته سازمان محیط زیست است و بهترین اطلاعات را به گردشگر در مورد گونه‌های گیاهی، مناطق دیدنی و… ارائه می‌کند. خودش هم صاحب درآمد می‌شود.

استارت‌آپ اتاقک
عطا خلیقی (چپ) و علی تالشی (راست) هم‌بنیانگذاران اتاقک
  •  پایش همه مناطق کشور و حضور برای بررسی مکان‌ها کار آسانی نیست. هم نیروی انسانی نیاز دارد و هم هزینه‌اش بالاست. غیر از این مسائل، در مسیر کسب‌وکار شما چه سختی‌های دیگری وجود دارد؟

علی: یکی از مهم‌ترین سختی‌ها برمی‌گردد به فرهنگ هر منطقه. همچنین بعضی مناطق از سال‌ها پیش حساسیت‌هایی روی‌شان بوده است. مثلا ما در کردستان توانستیم ۱۰ واحد اقامتی شناسایی کنیم، اما تهدید شدیم که از کردستان بیرون برویم. 

از اداره میراث فرهنگی این استان با ما تماس گرفتند که به نیروهای‌تان بگویید از کردستان خارج شوند چون نیروهای نهادهای بالادستی می‌خواهند آنها را بزنند. انگ جاسوسی هم به ما زدند که چرا خانه‌های مردم را شناسایی می‌کنید و از آنها فیلم می‌گیرید و کارشناسان ما تا مرز کتک‌خوردن هم پیش رفتند. حتی ما را به همکاری با گروه‌های سیاسی متهم می‌کردند و با صراحت به ما گفتند که کردستان را بی‌خیال شوید. به همین دلیل الان پروژه‌های ما در این استان مسکوت مانده است. 

در حالی که ما همه مجوزهای لازم را داریم و در تهران هم تشویق می‌شویم که در جهت اشتغال‌زایی روی کردستان تمرکز بیشتری داشته باشیم، چون استانی با فرهنگ و آداب و رسوم غنی است. بنابراین شهرهای ایران برای ما فرقی ندارد و آرزوی ما این است که بتوانیم در حد توان‌مان زمینه‌های لازم را در همه نقاط ایران فراهم کنیم. 

البته بعضی از استان‌ها طی سال‌های متمادی مسافر ورودی اندکی داشته‌اند و سرمایه‌گذاری روی این استان‌ها ریسک بالایی دارد. بنابراین مجبور شده‌ایم براساس خط سیر گردشگری مردم ایران، برنامه‌ریزی کنیم. در حال حاضر بیشترین گردشگران ورودی به مقاصدی چون مازندران، گیلان، خراسان رضوی، اصفهان، فارس، بوشهر، هرمزگان، یزد و تهران می‌روند. هر چند حساسیت‌های امنیتی در مورد تهران هم مطرح است؛ در واقع ما درگیر قوانین نانوشته‌ای هستیم. 

عطا: خود مدل پلتفرم بسیار سخت و پیچیده است. قوانین حوزه گردشگری هم در نوع خود پیچ و خم‌های خود را دارد. در کنار اینها باید عرف هر منطقه را هم حساب کنیم. پس اینکه می‌گویند فلان استارت‌آپ تنها یک پلتفرم را کپی کرده، درست نیست، چون پیاده‌سازی آن باید منطبق با فرهنگ و قوانین همان کشور باشد و این از سختی‌های این کار است. 

  •  حدودا ۲ سال از آغاز به کار اتاقک می‌گذرد؛ آیا تغییر معناداری در نوع استفاده مردم از محل اقامت ایجاد شده یا کماکان براساس روال‌های سابق مسافرت می‌کنند؟

عطا: به نظر من باید زمان بیشتری بگذرد و خدمات اینچنینی زیادی ارائه شود تا مردم با تنوع محل اقامت و تنوع هزینه‌ای آشنا شوند. اصولا پلتفرم‌ها باید صبر زیادی داشته باشند، چون فرهنگ استفاده از یک مکان تنها با گذشت زمان زیادی شکل می‌گیرد. پیش‌بینی ما این است که اقامت به سبک اتاقک، روند رو به رشدی خواهد داشت. 

  •  برای گسترش این بازار روی چه ابزار بازاریابی بیشتر حساب می‌کنید؟

عطا: ما تاکنون تنها از ابزارهای دیجیتال مارکتینگ برای بازاریابی استفاده کرده‌ایم که بخشی از آن برمی‌گردد به محتوا. محتوا هم برای ما از خود اتاقک‌ها آغاز می‌شود؛ یعنی وقتی مهمانان به پلتفرم اتاقک می‌آیند، با عکس میزبان و محل اقامت و توضیحات و سایر گونه‌های محتوایی مواجه می‌شوند. این بخش از محتوا شاید ۳ برابر محتوایی است که در بخش مارکتینگ و وبلاگ داریم. از اهمیت زیادی هم برخوردار است و زمینه‌ساز ترغیب مهمان به استفاده از چنین اقامتگاه‌هایی است. 

علی: به‌طور کلی تولید محتوا در زمینه کاری ما اهمیت زیادی دارد و برنامه‌ ما این است که از هر محل اقامتی عکاسی اختصاصی داشته باشیم. هم زمان زیادی نیاز دارد و هم هزینه بالایی متوجه ما می‌کند اما برای کسب‌وکارمان ضروری است. الان جامعه‌ای از عکاسان ایجاد کرده‌ایم و این عکاسان هم از همان جامعه محلی هستند و شغل زیادی ایجاد می‌کند. 

  •  چه میزان تولید محتوا در اتاقک داشته‌اید؟

عطا: الان ۴هزار و ۵۰۰ اتاقک داریم که به‌طور متوسط برای هر کدام تا ۸ عکس وجود دارد و وبلاگی هم داریم که برای همه شهرهای ایران در حال تولید محتوای اختصاصی هستیم و به معرفی کارها و تفریحاتی برای داشتن تجربه بهتر از سفر می‌نویسیم. در آینده به این محتوا، ویدئو هم اضافه می‌شود. 

  •  گردشگران ورودی به کشور و گردشگران ایرانی که به خارج از کشور می‌روند، در کسب‌وکار شما چه جایگاهی دارند؟ آیا می‌توانید خدماتی به آنها ارائه کنید. به‌ویژه به ایرانیانی که به کشورهای دیگر سفر می‌کنند. 

علی: ما مهمان خارجی هم داشتیم اما تعدادشان زیاد نبوده است. 

عطا: مهمان خارجی داریم چون با آژانس‌ها همکاری می‌کنیم. در واقع مهمانان خارجی را تاکنون آژانس‌ها برای‌مان گرفته‌اند. 

علی: رزرو اتاقک در کشورهای دیگر برای ایرانی‌ها را در برنامه‌های‌مان گنجانده‌ایم. الان هم در بعضی از کشورهای آسیای میانه حضور داریم و رزروهایی برای مهمانان داشته‌ایم. 

عطا: برای اینکه گردشگران خارجی بتوانند از اتاقک استفاده کنند، باید بخش زبان انگلیسی را را‌ه‌اندازی کنیم. 

علی: حتی بخش عربی را هم باید راه‌اندازی کنیم. 

  •  رقیبان شما در این بازار چه کسب‌وکارهایی هستند؟

علی: سرایار، شب و جاجیگا از کسب‌وکارهای خوب این حوزه هستند. 

عطا: ولی ما با نزدیک‌ترین رقیب‌مان فاصله دوبرابری داریم. 

  •  جاباما رقیب شما نیست؟

علی: تمرکز آنها روی هتل است. هر چند اخیرا به حوزه ما هم وارد شده‌اند اما سهم بالایی ندارند و شاید بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ واحد مسکونی داشته باشند، چون آنها تاکنون روی هتل کار کرده‌اند. 

  •  به شما پیشنهاد همکاری نداده‌اند؟

علی: جلسه‌ای سال گذشته داشتیم اما جدی نشد. 

  •  با خود علی بابا یا فلایتیو چه ارتباطی دارید و کجای بازار شما قرار دارند؟

عطا: ما به نوعی در بازار تغییر عرضه حضور داریم (supply change) و آنها در بازار حمل‌ونقل گردشگری فعالیت می‌کنند؛ یعنی مشتریان آنها می‌توانند از خدمات ما استفاده کنند.

در بهار ۹۶، مردم ایران ۸هزار میلیارد تومان برای سفر هزینه کرده‌اند. این هزینه در یک بازه ۲۰روزه اتفاق افتاده است. این آمار نشان می‌دهد که صنعت گردشگری می‌تواند اتفاقات شگفت‌انگیزی در اقتصاد ایران ایجاد کند. زمینه‌ها هم که وجود دارد و اینکه تاکنون از این ظرفیت‌ها استفاده نشده، جای تعجب بسیار دارد

  •  در مورد مدل درآمدزایی اتاقک هم صحبت کنید.

عطا: درآمدزایی ما براساس دریافت کمیسیون از میزبانان است. 

  •  چند درصد کمیسیون دریافت می‌کنید؟

عطا: بین ۱۰ تا ۲۰درصد. 

علی: میانگین کمیسیون دریافتی ما، همان ۱۰درصد است. 

  •  اتاقک الان سودده که نیست، درست است؟

عطا: سودده نیست اما درآمدزاست. 

  •  فکر می‌کنید چه زمانی به درآمدزایی یا نقطه سربه‌سری برسید؟

عطا: اگر به ۵۰۰ رزرو در روز برسیم، به نقطه سربه‌سر رسیده‌ایم و این عدد باید در اسفند سال۹۸ به دست بیاید. 

  •  سرمایه‌گذار دارید یا با سرمایه شخصی اتاقک را راه‌اندازی کرده‌اید؟

عطا: از کسی پول نگرفته‌ایم و خودمان ۳ نفر به عنوان هم‌بنیانگذار، سرمایه موردنیاز را به اتاقک تزریق کرده‌ایم. 

  •  چقدر بوده سرمایه خودتان؟

علی: تا الان حدود ۱٫۱میلیارد تومان برای اتاقک هزینه کرده‌ایم.  

  •  پیشنهاد سرمایه‌گذاری هم دریافت کرده‌اید؟

عطا: با ۲ بازیگر مهم اکوسیستم در حال مذاکره هستیم و شاید در آینده همکاری داشته باشیم. البته الان اولویت ما گرفتن سرمایه نیست. 

  •  چه رقمی برای ارزش ریالی اتاقک برآورد کرده‌اند؟

عطا: به عدد و رقم نرسیده‌ایم و فعلا در حال مذاکره هستیم. 

  •  یعنی رقمی برای گرفتن سرمایه به آنها ارائه نکرده‌اید؟

علی: ما رقم درخواستی‌مان را گفته‌ایم و حداقل به ۴٫۶میلیارد تومان سرمایه نیاز داریم و به ازای آن بین ۲۰ تا ۳۰درصد از سهام را واگذار می‌کنیم. 

  •  نقدی که الان در اکوسیستم وجود دارد این است که سرمایه‌گذاران مدت زمان طولانی صرف بررسی یک استارت‌آپ می‌کنند و سرمایه‌گذاری هوشمند و با سرعت عمل انجام نمی‌شود. نظر خودتان چیست؟

عطا: ما هم الان با همین مسئله مواجه شده‌ایم. حتی گاه سرمایه‌گذار فکر می‌کند، بنیانگذاران کار خاصی ندارند و تنها باید آمارهای‌شان را به‌روز کنند و به آنها بگویند. به نظر من اصلا سرمایه‌گذار هوشمند در اکوسیستم نداریم. اما کسانی که خودشان در گروه‌های استارت‌آپی بوده‌اند و به اصطلاح این‌کاره هستند و می‌خواهند سبد محصولات‌شان را تکمیل کنند، برخورد هوشمندانه‌تر و حرفه‌ای دارند. ما هم با همین گروه‌ها در حال مذاکره هستیم. 

  •  خودت تجربه زیادی در اکوسیستم داری و به شوخی هم گفتی که آنچه الان به آن اکوسیستم می‌گویند، برایت خاطره است! چه برآوردی از وضعیت کنونی اکوسیستم داری؟ الان سوالات زیادی در ذهن فعالان این حوزه وجود دارد؛ اینکه چه خواهد شد؟ چه باید کرد و…

عطا: من فکر می‌کنم هر کسب‌وکاری که طی یک سال آینده بتواند خودش را حفظ کند، مهم‌ترین بازیگر و رهبر بازار خواهد شد. 

علی: مهم‌ترین مانع ما برای رسیدن به موفقیت در این بازار، شرایط امروزی کشورمان نیست، بلکه نبود نیروی انسانی ماهر است؛ یعنی اگر فرد دارای مهارتی باشد و خلاقیت را چاشنی کارش کند، در همین شرایط هم می‌تواند کاری بکند. اما الان حتی نیروی انسانی با مهارت متوسط هم بسیار کم داریم. منظورم از مهارت یعنی اینکه اندروید، برنامه‌نویسی و… بلد باشد. 

عطا: تیم اتاقک الان ۲۶ نفر است و تا انتهای شهریور تعداد اعضای تیم به ۳۵ نفر می‌رسد. اما برای پیداکردن نیروی انسانی بسیار اذیت می‌شویم و حتی بعضی از نیروهای‌مان در حال مهاجرت به خارج از کشور هستند. 

  •  برگردیم به آمار و ارقام؛ اتاقک الان چه تعداد کاربر دارد؟

عطا: حداقل ۲۰هزار کاربر یونیک داریم. 

علی: این نکته را هم من بگویم که ۶۰ تا ۷۰درصد از کاربران اتاقک، خانم هستند چون معمولا خانم‌ها برنامه سفر خانواده را می‌چینند. 

  •  آماری مربوط به گردش مالی کلیت بازار گردشگری ایران وجود دارد؟

عطا: آمارهای متنوعی وجود دارد. اما اینکه آیا کلیت گردشگری ایران را دربرمی‌گیرد یا نه، محل شک است. مثلا آماری وجود دارد که می‌گوید در بهار ۹۶، مردم ایران ۸ هزار میلیارد تومان برای سفر هزینه کرده‌اند. این هزینه در یک بازه ۲۰روزه اتفاق افتاده است. این آمار نشان می‌دهد که صنعت گردشگری می‌تواند اتفاقات شگفت‌انگیزی در اقتصاد ایران ایجاد کند. زمینه‌ها هم که وجود دارد و اینکه تاکنون از این ظرفیت‌ها استفاده نشده، جای تعجب بسیار دارد. 

علی: به نظر من تنها راه نجات شرایط اقتصادی ایران، همین صنعت گردشگری و کسب‌وکارهای وابسته به آن است؛ صنعتی که با گذشت زمان ارزش افزوده‌اش چند برابر می‌شود و می‌تواند معادلات نابرابر توزیع درآمدی را برهم بزند، چون در دورترین نقاط کشور هم زمینه‌های اشتغال را ایجاد می‌کند. 

اما الان خود ما استرس زیادی داریم و همه ترس‌مان از نهادهای بالادستی است. اینکه اگر اتاقک بزرگ و بزرگ‌تر شود، چه برخوردی قرار است با ما داشته باشند؛ آیا جلویش را می‌گیرند یا به رشدش کمک می‌کنند. نکته تعجب‌برانگیز این است که چرا توجهی نمی‌کنند که گردشگری می‌تواند اقتصاد ایران را متحول کند؛ صنعتی که وابستگی به جایی ندارد و تنها با مسافران داخلی هم چرخش می‌چرخد و گردش مالی ایجاد می‌کند. البته تاکنون بعضی از مراکز سودشان در فرستادن مسافر به خارج از کشور بود و خود سازمان میراث فرهنگی هم نگرش درستی به گردشگری نداشته و سیاستگذاری‌های دقیقی ندارند. 

عطا: تجربه من در این سال‌ها نشان می‌دهد که دولت و نهادهای مختلف در برهه‌ای مخالفت‌هایی می‌کنند اما در نهایت با مردم کنار می‌آیند. بنابراین ما نباید ایران را رها کنیم و برویم چون کسی باقی نمی‌ماند که اینجا را بسازد.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷

به عنوان بازاریاب، پیش از آنکه بتوانیم یک کار جذاب و متقاعدکننده برای فروش محصول و یا خدمات خود داشته باشیم، باید بتوانیم با یک عنوان جذاب توجه مخاطب را جلب کنیم.

صرف نظر از محتوا، یک موضوع همواره ثابت است: «عنوان، مهم‌ترین بخش از صفحه است.» دیوید آگیلوی (David Mackenzie Ogilvy)، یکی از پیشگامان صنعت تبلیغات، می‌گوید: «به صورت متوسط، افراد به ازای هر ۵ بار خواندن عنوان، یک بار متن را می‌خوانند. زمانی که عنوان خود را نوشتید، ۸۰ درصدکار را انجام داده‌اید.»

خلق عنوان جذاب

سؤال این است که چگونه می‌توان عنوانی خلق کرد که مورد چشم‌پوشی واقع نشده و باعث افزایش نرخ کلیک شود.

اولین و مهم‌ترین موضوع آن است که مخاطب خود را به خوبی بشناسید. اگر شما ندانید که مخاطبان به چه چیزی علاقه‌مند هستند، نمی‌توانید برای آنها محتوایی مناسب تولید کنید. شما باید نقطه‌ آغاز را بدانید. بنابراین پیش از نوشتن باید تحقیق کنید.

زمانی که متوجه شدید مخاطبان شما چه چیز‌هایی را نیاز و یا دوست دارند، می‌توانید از چند شیوه‌ای که در این مقاله آمده، برای جلب توجه مخاطب استفاده کنید. شیوه‌های بیان‌شده در این مقاله سال‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌اند و می‌توان گفت مفید بودن آنها برای افزایش نرخ کلیک وب‌سایت شما تقریبا تضمین شده است.

استفاده از کنجکاوی

افراد حس کنجکاوی را به دو صورت تجربه می‌کنند. معرفت‌شناسی (Epistemically) و ادراکی (Perceptually) دو گونه کنجکاوی است.

کنجکاوی ادراکی (Perceptual curiosity) مربوط به میل درک‌کردن چیزی عجیب و چالش‌برانگیز همچون میل درک یک خطای دید و یا حقه‌ شعبده‌بازی است.

کنجکاوی معرفت‌شناسی (Epistemic curiosity) تنها میل به یادگیری چیزی جدید و به دست آوردن اطلاعات است.

ماریو لیویو (Mario Livio)، متخصص فیزیک نجوم و محقق حوزه‌ کنجکاوی بیان می‌کند که مغز و ذهن ما به دانش جدید بها می‌دهد. بنابراین معمولا یادگیری برای ما تجربه‌ای دوست‌داشتنی و دلنشین است.

این لحظه‌ دوست‌داشتنی و مطبوع است که فضای استفاده از کنجکاوی را خلق می‌کند. عناوین بسیاری در محیط وب دقیقا در حال استفاده از این حس کنجکاوی برای افزایش بازدید هستند.

استفاده از اصل کمیابی

افراد بسیار علاقه دارند به چیز‌هایی ارزش داده و تجربه کنند که کمیاب هستند. ست گادین (Seth Godin) بیان می‌کند: «کمیاب‌بودن یک مد را خلق می‌کند، افراد دوست دارند چیزی را داشته باشند که دیگران ندارند.» بنابراین استفاده از مواردی غیر معمول می‌تواند بسیار به افزایش نرخ کلیک شما کمک کند.

ساده‌ترین و بدیهی‌ترین شیوه‌ وعده‌ چیزی با‌ارزش، شروع‌کردن عنوان با «چگونه» است. مقالاتی با عناوینی همچون «چگونه یک تبلیغات تجاری برای فروش بسازیم؟» می‌تواند به‌سادگی وعده یک محتوای با‌ارزش را به خواننده دهد

استفاده از اعداد

اصلا اهمیتی ندارد که عنوان شما کجا استفاده می‌شود. وبلاگ یا فیلمی در یوتیوب، اعداد می‌تواند به افزایش بازدید شما بسیار کمک کنند. موضوع آن است که کلمات و تصاویر اکثر محتوای اطراف ما را تشکیل می‌دهند.

ما هر روز بیشتر تصاویر و متن‌ها را در اطراف خود می‌بینیم و به این دلیل آنها می‌توانند توجه کمتری را جلب کنند. ایمیل‌ها، صفحات اینترنتی، مجله‌ها، بیلبورد‌ها و… همه از کلمات و تصاویر تشکیل شده‌اند.

زمانی که شما یک عدد را در عنوان خود قرار می‌دهید، می‌تواند از این ساختار خارج شده و توجه را به خود جلب کرده و از این طریق باعث افزایش نرخ کلیک شوید.

به‌اشتراک‌گذاری چیزی غافلگیرکننده

تحقیقات نشان می‌دهد که خواننده‌های غافلگیرشده توسط شما، تمامی توجه خود را به هنگام خواندن محتوا متمرکز می‌کنند. این جذب کامل درون محتوا به دلیل وضعیت خاص ذهن ما در زمان غافلگیرشدن است.

عنوان می‌تواند تأثیر بسیار زیادی برای استفاده از این اصل داشته باشد. با عناوین غافلگیرکننده می‌توانید باعث افزایش بازدید بسیار زیادی برای محتوای خود شوید.

پرسش

سؤال می‌تواند برای افزایش نرخ کلیک وب‌سایت شما بسیار مفید واقع شود، اما باید توجه داشته باشید که چگونه از سوال‌ها استفاده می‌کنید. گاهی اوقات به دلیل استفاده غلط از پرسش‌ها می‌توانیم به کلی شانس به دست آوردن خوانندگان را از دست دهیم.

به عنوان مثال، سوال‌هایی که پاسخی بسیار مشخص و بدیهی دارند، چندان نمی‌توانند برای افزایش بازدید محتوای ما مفید باشند. «آیا نوشیدن آب برای شما مفید است؟» چنین سؤالی قاعدتا نمی‌تواند چندان برای خواننده جذاب باشد.

همچنین سوال‌هایی همچون «آیا کودک تازه متولدشده‌ شما سرطان دارد؟» نیز به کلی خوانندگان را دور خواهد کرد.

بهترین سوال‌ها آنهایی هستند که انتقادپذیری خواننده‌ها را نسبت به رفتار و یا شرایط ذهنی آنها برمی‌انگیزد. «آیا شما این اشتباهات را در مصاحبه‌های کاری خود انجام می‌دهید؟» می‌تواند یک نمونه‌ موفق از این موارد باشد که عنوان یک مقاله در سال ۱۹۹۷ بود.

چنین سوال‌هایی می‌توانند به‌سادگی توجه افراد را جلب کرده و آنها را ترغیب به خواندن محتوای شما کنند. بنابراین یکی از شیوه‌های افزایش نرخ کلیک استفاده از پرسش‌های مناسب و صحیح است.

وعده‌ چیزی باارزش

ساده‌ترین و بدیهی‌ترین شیوه‌ وعده‌ چیزی با‌ارزش، شروع‌کردن عنوان با «چگونه» است. مقالاتی با عناوینی همچون «چگونه یک تبلیغات تجاری برای فروش بسازیم؟» می‌تواند به‌سادگی وعده یک محتوای با‌ارزش را به خواننده دهد.

باب بلای (Bob Bly) بیان می‌کند: «بسیاری از نویسنده‌های تبلیغات بر این عقیده هستند که اگر عنوان خود را با کلمه‌ چگونه شروع کنید، عنوان شما نمی‌تواند بد باشد.» استفاده از این شیوه می‌تواند به افزایش بازدید محتوای شما کمک بسیار زیادی کند.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷

نمایشگاه نوآوری و استارت‌آپ اصفهان (StartExpo) یک نمایشگاه مهم تکنولوژی در اصفهان محسوب می‌شود که با تاکید بر فناوری، به عنوان کاربرد دانش در توسعه جوامع بشری و نوآوری، به‌عنوان به‌کارگیری ایده‌های نوین فعالیت می‌کند.

نمایشگاه استارتکس با همت اتاق بازرگانی و شبکه پژوهش و فناوری استان اصفهان و با حمایت شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان، در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی استان اصفهان برگزار می‌شود. 

نمایشگاه فناوری و نوآوری اصفهان بستری برای عرضه نوآوری و فناوری است. برخلاف نمایشگاه‌های مشابهی که صرفا عرضه و تبادل کالا را هدفگذاری کرده‌اند، هدف این نمایشگاه تبادل دانش فنی و تکنولوژی و مشارکت میان شرکت‌ها و نیز سرمایه‌گذاری روی طرح‌های نو و استارت‌آپ‌هاست.

اهداف نمایشگاه

نمایشگاه استارتکس تلاش می‌کند تولیدکنندگان محصولات فناورانه را به مشتریان آنها متصل کند.

فناوری‌های روز را به صنایع متوسط و بزرگ معرفی نماید.

سرمایه‌گذاران را با فرصت‌های سرمایه‌گذاری در طرح‌های فناورانه یا استارت‌آپ‌ها آشنا کند.

مخاطبان تخصصی و افراد تحصیل‌کرده را به بازدید از نمایشگاه دعوت کند.

تجمع گسترده‌ای از نقش‌آفرینان اکوسیستم استارت‌آپی، نوآوری و فناوری را گردهم آورد.

ایجاد بازار فناوری

رشد فناوری و توسعه کاربرد آن در برخی ‌صنایع و سازمان‌ها با همکاری شرکت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی فعال در زمینه نوآوری و تکنولوژی از جمله اهداف رویداد است.

این رویداد زمینه مناسبی برای تبادل تجربیات مختلف در فناوری‌های جدید و کاربرد‌های به‌روز آنها را فراهم می‌آورد.

حمایت نمایشگاه از انعقاد قراردادهای انتقال فناوری و پشتیبانی از تجاری‌سازی آنها زمینه مساعدی برای شرکت‌های فناور ایجاد می‌کند تا بتوانند با بهره‌گیری از برترین فناوری‌ها، زنجیره تولید محصولات فناورانه خود را گسترش داده و با دسترسی سریع‌تر به بازارهای بزرگ‌تر با تکیه بر فناوری‌های به‌روز، برای کشور تولید ثروت کنند.

پیش‌بینی می‌شود که این نمایشگاه در آینده‌ای نزدیک به یکی از بزرگ‌ترین ‌بازارهای منطقه‌ای جهت عرضه و تقاضای فناوری و ارائه آخرین نوآوری‌ها در حوزه فناوری تبدیل شود.

تسهیل ارتباطات جهت عرضه و تقاضای تکنولوژی از اصلی‌ترین رسالت‌های این رویداد خواهد بود.

مدیران وزارتخانه‌ها، سازمان‌های دولتی و خصوصی، شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور، استارت‌آپ‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه، شتاب‌دهنده‌ها و مراکز رشد، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، مشاوران و منتورها، فرشتگان کسب‌و‌کار، برگزارکنندگان رویدادها و مدیران تحقیق و توسعه صنایع و شرکت‌ها از جمله مخاطبان این رویداد محسوب می‌شوند.

خاطرنشان می‌شود اولین نمایشگاه تکنولوژی نوآوری و استارت‌آپ‌ها در روزهای ۳ تا ۶ مهرماه در اصفهان برگزار خواهد شد. 

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷

اگر تا دیروز معتقد بودم در این اکوسیستم حباب وجود ندارد و به سرنوشت بابل‌دات‌کام دچار نخواهیم شد، امروز می‌خواهم اعتراف کنم «حباب دات‌آی‌آر» درحال اتفاق افتادن است؛ البته به شکلی دیگر و متفاوت از بابل دات‌کام. چگونه؟

بیایید ابتدا برگردیم به بابل دات‌کام. این جمله کلیشه‌ای ویکی‌پدیایی را بخوانید:

«در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل هزاره سوم، شرکت‌های اینترنتی زیادی به وجود آمدند؛ شرکت‌هایی که کافی بود در ابتدای نام رسمی آنها یک E (به معنای الکترونیک) باشد و در انتهای نامشان هم یک «دات کام». همین موضوع منجر می‌شد تا سرمایه‌گذاران پول‌های خود را در همین شرکت‌ها سرمایه‌گذاری کرده یا سهامشان را بخرند.» 

دوره‌ای که سرمایه‌گذاران و بانک‌ها به این نتیجه رسیدند استارت‌آپ‌ جایی است که می‌توانند با سرمایه‌گذاری روی آنها پول‌های بسیاری به دست آورند. بعد هم شروع کردند به سرمایه‌گذاری‌های متعدد و قابل توجه به‌خصوص در استارت‌آپ‌های ساده‌ای که بخشی از آنها کارشان فروش و تحویل مواد‌غذایی و کالاهای مصرفی‌ درب منازل بود.

همین اتفاق در ابتدای دهه ۱۳۹۰ در ایران افتاد. پس ازسرمایه‌گذاری‌هایی که ‌روی دیجی‌کالا، کافه بازار، ای‌نتورک‌ و… اتفاق افتاد و بعد هم شکل‌گیری استارت‌آپ ویکندها در شهرهای مختلف ایران، موج استارت‌آپ‌ها کشور را فراگرفت.

به سرعت شاهد شکل‌گیری چند هزار استارت‌آپ یا شرکت‌های دانش‌بنیان بودیم به این اضافه کنید شکل‌گیری بیش از ۲۰ پارک علم و فناوری، نزدیک به ۳۰ شتاب‌دهنده‌ و فضاهای اشتراکی، وی‌سی‌های متعدد غیر‌بورسی و بورسی، ورود سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی به‌خصوص بانک‌ها، برج‌سازان، کارخانه‌داران، برگزاری هزاران ایونت با موضوع کارآفرینی استارت‌آپی و سیل جوانانی که با در دست داشتن آدرسی به نام استارت‌آپ و یک ایده یا دامین، در جست‌وجوی به دست آوردن موفقیت بزرگ بودند. 

زمینه‌های مشترک «بابل دات‌کام» و «حباب دات‌آی‌آر» یکی است، اما تفاوت‌های اساسی دارند. در آمریکا شاهد رشد غیر‌واقعی ارزش شرکت‌های استارت‌آپی بودیم که دیگر دست هیچ سرمایه‌گذاری به آنها نرسید.

با حبابی‌شدن استارت‌آپ‌ها کاهش سرمایه و نقدینگی به‌وجود آمد. همین امر باعث ترکیدن حباب شد. برای مثال، آمازون که پیش از ترکیدن حباب ۱۰۷ میلیارد دلار برآورد قیمت شده بود، پس از حباب دات‌کام ۷ میلیارد دلار ارزش‌گذاری شد. 

Sun Microsystems که ارزش‌اش تا ۲۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شد، با کاهش ارزش سهام تا ۹۸ درصد رو‌به‌رو شد‌ و درنهایت اوراکل در سال ۲۰۰۹ با پرداخت ۷.۴ میلیارد دلار آن را خرید. 

در ایران می‌توان با چند میلیارد تومان در یک استارت‌آپ از کم تا زیاد سهم داشت و با توجه به بحران اقتصادی پیش‌آمده دسترسی و سرمایه‌گذاری در استارت‌آپ‌ها اتفاقا راحت و ارزان شده است. لذا حبابی به این مفهوم در اکوسیستم استارت‌آپی ایران وجود ندارد.

وجه اشتراک بابل‌دات‌کام و حباب دات‌آی‌آر کمبود سرمایه و نقدینگی است. آنجا آنقدر استارت‌آپ‌ها گران شدند که سرمایه‌ها ته کشید و مکانیسم عرضه و تقاضا برهم خورد. اینجا استارت‌آپ‌ها ارزان هستند اما بسته‌شدن راه‌های ورود سرمایه‌های خارجی، سوق پیدا‌کردن سرمایه‌های داخلی به بازار‌های سنتی و بحران اقتصادی باعث کمبود سرمایه و نقدینگی شده‌است. 

گفتن این حرف برایم  تلخ و درد‌آور است. اگر در آمریکا فقط دات‌کام‌ها گرفتار حباب شدند، امروز کل اقتصاد ایران دچار حباب شده. داد‌و‌ستدها با حجم و نرخ بسیار بیشتر از ارزش واقعی در حال شکل‌گیری است. ما نیز بخشی از اقتصاد کلان ایران هستیم.

«در سال ۱۹۹۹ در آمریکا تعداد ۴۵۷ عرضه اولیه انجام شد که بیشتر این شرکت‌ها در زمینه‌ اینترنت و فناوری فعالیت داشتند. در این میان، ۱۱۷ عرضه در اولین روز معاملات تا دو‌برابر قیمت اولیه رشد داشتند. در سال ۲۰۰۱، تعداد این عرضه‌ها به ۷۶ عدد کاهش یافت و هیچ‌کدام با استقبالی گرم مواجه نشدند. عدم ‌استقبال و سقوط بازار سهام، باعث شد تا نزدک (Nasdaq) که یکی از معروف‌ترین بازارهای سرمایه‌گذاری در آمریکا‌ست، در حدود ۸۰ درصد افت ارزش پیدا کند.»

آنجا شفافیت وجود داشت و اگر استارت‌آپ بزرگ و کوچکی شکست می‌خورد، همه می‌فهمیدند چرا‌که کاهش ارزش شرکت‌ها روی تابلو بورس دیدنی بود اما اینجا به دلیل غیر‌بورسی‌بودن زیر هر شرکتی پتویی پهن شده که اگر تشت افتاد، صدا ندهد. برای همین ما کاهش ارزش شرکت‌ها را نمی‌بینیم.

اگر کمی گوش تیز کنید، می‌بینید که دیگر از برخی استارت‌آپ‌های بزرگ و سود‌ده صدایی نمی‌شنوید. اگرچه شرکت‌های ایرانی غیر‌بورسی هستند اما اولین ضربه‌ها برای ترکیدن حباب دات‌آی‌آر از دل خود شرکت‌ها بیرون خواهد آمد و گزارش‌های حسابرسی نشان از زیان‌های بزرگ و تعدیل منفی پیش‌بینی سود شرکت‌ها خواهد داد.

اینجا ایران است. همه چیز به آرامی اتفاق می‌افتد و حتی گاه متوجه‌اش نمی‌شوید. برایش مثل هم درست کرده‌ایم «صدای این ساز را بعدا خواهید شنید» بله، ساز نواخته‌شده و به‌زودی صداهای ناخوشی را خواهیم شنید، متاسفانه.

حرف آخر:

در دل بحران بزرگ بابل دات‌کام که بسیاری را به خاک سیاه نشاند، گوگل هم حضور داشت و جف بزوس‌ها توانستند آمازون‌هایشان را نجات دهند و امروز به‌مراتب ارزش بیش از قبل به دست آوردند.

باید یاد بگیریم با واقعیت‌ها روبه‌رو شده و آن را بپذیریم و سپس برای دوران پس از تحریم‌ها طرحی نو دراندازیم. بارها گفته و نوشته‌ام معجزه زمانی اتفاق می‌افتد که ابتدا مشکل و واقعیت‌های تلخ را باور کرده و بپذیریم. آیا حباب دات‌آی‌آر اتفاق افتاده است؟ (از منظر کمبود سرمایه و نقدینگی و کاهش ارزش استارت‌آپ‌ها) یا در حال شکل‌گیری است؟ نظر شما چیست؟

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۰ام شهریور ۱۳۹۷

حمید محمدی درباره جهت‌گیری دیجی‌کالا برای ورود به بورس و عرضه سهام این شرکت بزرگ تجارت الکترونیک به خبرگزاری ایسنا گفته‌است:

با توجه به سرمایه‌گذاری دیجی‌کالا در چند شرکت از جمله دیجی‌پی و روکولند، شرکتی به عنوان گروه دیجی‌کالا ایجاد شده و در صورت عرضه در بورس تمامی این شرکت‌ها با ارزش بسیار بالایی که دارند در قالب گروه اینترنتی دیجی‌کالا در بورس عرضه می‌شوند.

مجموعه دیجی‌کالا برای ورود به بورس علاقه‌مند است و با توجه به اینکه شرکت دیجی‌کالا در حوزه تجارت الکترونیکی به بلوغ رسیده و ساز‌‌وکار سیستم‌های مالی آن توانایی پذیرش پیچیدگی‌های بورس را دارد، این آمادگی به صورت کامل در گروه اینترنتی دیجی‌کالا برای عرضه سهام در بورس و تبدیل‌شدن دیجی‌کالا به عنوان یکی از شرکت‌های بورسی بزرگ وجود دارد.

 ارزش گروه اینترنتی دیجی‌کالا در دور بعدی سرمایه‌گذاری معلوم می‌شود

مدیرعامل دیجی‌کالا با اشاره به وضعیت اعلام ارزش چند شرکت تجارت الکترونیکی و یونیکورن اعلام‌شدن بیان کرد:

رفتار حرفه‌ای در حوزه شرکت‌های اینترنتی حکم می‌کند تا ارزشگذاری‌های نامعتبر و بدون اساس منتشر و اعلام نشود اما متاسفانه برخی شرکت‌ها این کار را انجام داده‌اند.

گروه اینترنتی دیجی‌کالا اعلام ارزشگذاری یک شرکت را بر اساس میزان سرمایه‌گذاری در شرکت مذکور می‌داند و دیجی‌کالا تا زمان انجام دوره بعدی سرمایه‌گذاری صبر می‌کند تا بر اساس میزان سرمایه‌گذاری انجام شده، ارزشگذاری گروه دیجی‌کالا اعلام شود و هیچ ترسی نیز از اعلام ارزش شرکت نداریم.

گروه اینترنتی دیجی‌کالا در صورتی که به میزان سودآوری قابل قبولی برسد،می‌تواند به عنوان یکی از شرکت‌های سودآور وارد بورس اصلی شود

او به این صورت ادامه داد:

اینکه عنوان می‌شود ارزش یک شرکت حبابی است یا خیر، به بسیاری از پارامترها از جمله تعداد جامعه مخاطب، تعداد مشتریان و رفتار مشتریان، نمودار رشد، تکرار خرید، جنس مشتریان، وفاداری مشتریان، نقدینگی شرکت، میزان سود‌آوری و حاشیه سود شرکت فعال در حوزه تجارت الکترونیکی ارتباط دارد و نمی‌توان بدون اطلاع داشتن کامل از وضعیت شرکت‌ها آنها را حبابی به شمار آورد، بر همین اساس نباید این دسته از مسائل وارد اظهار نظر عمومی شود و نیاز به بررسی‌های تخصصی دارد.

بورس محلی بهتر برای استارت‌آپ‌های به بلوغ رسیده و سودآور

محمدی با بیان اینکه بورس گزینه مناسبی برای شرکت‌های به بلوغ رسیده و سودآور اینترنتی به شمار می‌رود، گفت:

فرابورس محلی برای شرکت‌های کوچک و استارت‌آپی برای تامین سرمایه و رشد به شمار می‌رود که شرایط آنها نسبت به شرکت‌های بالغ و سودآور اینترنتی متفاوت است.

عرضه دیجی‌کالا و سایر استارت‌آپ‌ها در بورس یا فرابورس بسته به شرایط خاصی است و اگر یک شرکت اینترنتی فعال در تجارت الکترونیکی به بلوغ مناسب رسیده باشد و سودآور به شمار برود، می‌تواند برای عرضه به بورس اصلی نگاه داشته باشد.

مدیرعامل دیجی کالا تاکید کرد:

یکی از شرایط ورود استارت‌آپ‌ها به بورس اصلی سودآوری در ۳ سال گذشته است که با توجه به زیاندهی و یا سودآوری پایین استارت‌آپ‌ها در سال‌های اولیه فعالیت، قابلیت عرضه آنها در بورس وجود ندارد اما گروه اینترنتی دیجی‌کالا در صورتی که به میزان سودآوری مناسب و قابل قبولی برسد، می‌تواند بدون هیچ مشکل خاصی به عنوان یکی از شرکت‌های سودآور و بزرگ اینترنتی وارد بورس اصلی شود.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۳۰ام شهریور ۱۳۹۷

پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف، نشست فرصت‌های نوین کسب‌و‌کار در زیست‌بوم استارت‌آپی ایران را برگزار می‌کند.

این نشست با حضور نمایندگان شتاب‌دهنده‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و دیگر فعالان حوزه کارآفرینی برگزار می‌شود.

در این نشست یکی از اعضای هیات علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران با موضوع «مروری بر تجربیات جهانی شرکت‌های استارت‌آپی» به سخنرانی خواهد پرداخت.

اولین پنل این برنامه «ارائه تجربیات استارت‌آپ‌‌های موفق» خواهد بود که با حضور مجید دهبیدی‌پور، رئیس پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود.

پنل دوم این رویداد با حضور محمود کریمی، مدیر کارخانه نوآوری و رضا زرنوخی، رئیس هیات مدیره انجمن سرمایه‌گذاری خطرپذیر، با عنوان ارائه تجربیات نمونه‌های موفق شتاب‌دهنده و صندوق سرمایه‌گذاری برگزار خواهد شد.

لازم به ذکر است این نشست در روز ۲ مهرماه و در محل کارخانه نوآوری برگزار خواهد شد.

ثبت‌نام برای حضور در این نشست از طریق سایت infp.ir برای کلیه علاقه‌مندان به صورت رایگان قابل انجام است.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۶ام شهریور ۱۳۹۷

کودکان بین ۳ تا ۱۵ سال در فرانسه نمی‌توانند دستگاه‌های هوشمند خود را از ماه سپتامبر امسال به مدرسه بیاورند.

دبیرستان‌ها نیز این اختیار را خواهند داشت تا درباره ممنوعیت استفاده از دستگاه‌های هوشمند در مدرسه تصمیم‌گیری کنند.

این طرح با اخذ اکثریت آرا از سوی قانونگذاران فرانسه به تصویب رسیده است.

در سال۲۰۱۵ تحقیقات نشان داد که ممنوعیت تلفن همراه در مدارس موجب افزایش نمره دانش‌آموزان می‌شود.

برخی از قانونگذاران معتقدند که این قانون جدید تغییر چشمگیری را ایجاد نخواهد کرد زیرا اکثر معلمان در حال حاضر استفاده از تلفن را در کلاس‌ درس ممنوع کرده‌اند.

این قانون جدید برای دانش‌آموزان معلول استثنا قائل شده ‌و به آنها اجازه می‌دهد که در طول فعالیت‌های درسی از دستگاه‌های هوشمند استفاده کنند.

در بسیاری از مدارس در سراسر دنیا در حال حاضر استفاده از تلفن ممنوع است.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۶ام شهریور ۱۳۹۷

همکارانتان حساسیت‌های شما را نمی‌شناسند و کلافه، عصبی و آزرده‌تان می‌کنند؟ به جای متهم‌کردن مداوم آنها، نگاهی به رفتارها و عادات خودتان بیندازید. شاید اشتباهات مداوم آدم‌های اطرافتان در مواجهه با شما، به دلیل سوءتفاهم‌هایی باشد که خودتان ایجاد کرده‌اید یا لااقل برای برطرف‌کردنشان سعی نکرده‌اید.

برای اینکه آدم‌های اطراف شما، از دوست گرفته تا همکار و همسایه، کمتر با برخوردهایشان آزرده‌تان کنند، باید خودتان پیشقدم شوید و برای معرفی بهتر خود به آنها تلاش کنید. ناتوانی شما در روشن‌کردن مواضعتان با دیگران، پیش‌بردن رابطه در مسیری که آزرده‌تان نمی‌کند و بیان درست خواسته‌ها و انتظارات‌تان، شما را به گردابی از سوءتفاهم‌ها وارد می‌کند و دیگران را هم دچار سردرگمی و ابهام می‌کند. 

اگر شما هم از این رابطه پر‌سوءتفاهم و گیج‌کننده خسته شده‌اید، به توصیه‌های ما عمل کنید. باور کنید از همین امروز هم می‌توانید خیلی‌چیزها را در روابطتان تغییر دهید.

 شماره یک: آنها از شما کاری می‌خواهند و شما برخلاف میل‌تان آن را انجام می‌دهید؟ همین شروع ناراضی‌شدنتان از ارتباطی است که به دلیل اشتباهات شما به این مسیر وارد شده است.

چه باید کرد؟

کاری که نمی‌خواهید را انجام ندهید! حتی اگر به قیمت اخم همکارانتان تمام می‌شود. شمایی که برای به دست آوردن دل دیگران، مدام بار مسئولیت‌های آنها را به دوش می‌کشید، نه‌تنها خود را خسته و کلافه می‌کنید، بلکه به دیگران هم فرصت درک‌کردن محدوده‌ درست این رابطه را نمی‌دهید. 

 شماره دو: برای شما رابطه کاری، یعنی یک رابطه صمیمانه که در آن رازی از زندگی‌تان پنهان نمی‌ماند؟ از همان روز ورودتان به این دفتر، همه اعضای خانواده‌تان را می‌شناسند، از مشکلات روزانه‌تان باخبرند و جزئیات وضعیت اقتصادی شما را می‌دانند؟ اینکه برای شما همه همکارانتان، در هر محیط کاری، دوستان صمیمی تلقی می‌شوند، اشتباه دیگری است که زمینه را برای وارد‌شدنتان به بحران‌های ارتباطی فراهم می‌کند.

چه باید کرد؟

بعید نیست که شما در محیط کارتان دوستان صمیمی را هم پیدا کنید، اما این یک پیش‌فرض نیست. یعنی قرار نیست همیشه دوستان خانه شما، از محیط کارتان انتخاب شوند و قرار هم نیست به بهانه صداقت و صمیمیت، همه رازهای زندگی‌تان را در محیط کار فاش کنید. اگر تازه به این محیط وارد شده‌اید، به خودتان فرصت دهید. باور کنید اگر حتی یک دوست صمیمی هم در فضای کاری‌تان نداشته باشید و همه چیز در رابطه‌های خوشایند کاری خلاصه شود هم اتفاق غم‌انگیزی در زندگی‌تان نمی‌افتد. قرار نیست روابط کاری شما یا در قالب صمیمیت بیش از اندازه شکل بگیرند و یا در قالب دشمنی. شما می‌توانید ارتباطی خوشایند، صمیمانه، اما بدون رازهای مگو را شکل دهید.

برای اینکه آدم‌های اطراف شما، از دوست گرفته تا همکار و همسایه، کمتر با برخوردهایشان آزرده‌تان کنند، باید خودتان پیشقدم شوید و برای معرفی بهتر خود به آنها تلاش کنید

 شماره سه: از نظر شما راز پیشرفت شغلی، رازآلودبودن است؟ درست در همان لحظه‌ای که می‌خواهید سر همکارتان را از بدنش جدا کنید، به او لبخند می‌زنید و برای خوشگذرانی آخر هفته با هم قرار می‌گذارید؟ همکاران شما هیچ وقت نشانه‌ای از دلخور یا آزرده بودن شما را ندیده‌اند؟

چه باید کرد؟

سیاست‌ورزی را بهانه نکنید! درست است که خود کنترل بودن و مهار احساسات یکی از اصول اساسی زندگی جمعی است، اما قرار نیست به این بهانه، ماسکی دروغین را روی چهره‌تان نگه‌دارید. اگر از همکارانتان رنجیده‌اید، نه نیازی به پنهان‌کردن کامل این موضوع است و نه دلیلی برای اخم و قهر وجود دارد. به جای دامن زدن به سوء‌تفاهم‌ها، بهتر است شفاف، آرام و بدون پرداختن به حواشی، در مورد ناراحتی‌تان با هم صحبت کنید. اگر شما توان بیان درست مسئله را داشته باشید، کمتر احتمال دارد که به یک دلیل، بارها و بارها آزرده شوید.

 شماره چهار: یا کار می‌کنید یا رفاقت؟ یعنی یا سختگیر و خشک و تلخ هستید، یا اینکه به نام رفاقت، قید انجام کارها را می‌زنید؟ شما نتوانسته‌اید چهره یک همکار صمیمی اما جدی را به خود بگیرید و به همین دلیل هر زمانی که از همکارانتان، گزارش کارهای انجام شده را طلب می‌کنید، پاسخی ناخوشایند و غیردوستانه دریافت می‌کنید؟

چه باید کرد؟

مشکلات اینچنینی در محیط کار، به دلیل ناتوانی شما در ساختن رابطه همکاری صمیمانه ایجاد می‌شوند. اگر صمیمیت برای شما در شکست قانون‌ها خلاصه شده باشد، هیچ وقت نمی‌توانید بدون رنجاندن همکارانتان، انتظار انجام‌شدن کارها را داشته باشید. اگر قرار است مسئولیت تازه‌ای را برعهده بگیرید، از همان ابتدا مرزی را میان کار و همراهی با همکاران قائل شوید. دوستان کاری شما باید بدانند که حاضر شدن در هر موقعیتی، اقتضائات خاص خود را دارد و قطعا شمایی که نگران انجام شدن یک پروژه هستید، با شمایی که در مهمانی مشغول خاطره تعریف کردن هستید، چهره متفاوتی دارید.

بیشتر بخوانید