تی تلگرام

  • تاریخ : ۲۴ام مهر ۱۳۹۷

همه ما ساعات زیادی به صفحات نمایش کامپیوتر، تبلت یا تلفن هوشمند خود خیره هستیم. این کار موجب خستگی چشم‌ها می‌شود. به همین دلیل یک دستگاه ماساژور هوشمند ساخته شده ‌تا چشم‌های ما را به مدت ۶ دقیقه ماساژ دهد و خستگی چشم‌ها را از بین ببرد.

آئورای اولین ماساژور چشم آبی در دنیا‌ست که یک شرکت چینی آن را وارد بازار کرده است. آئورای شبیه به یک جفت عینک واقعیت افزوده است با یک لوله در یک طرف آن که به یک بطری کوچک وصل می‌شود.

کافی است بطری را با آب شیر پر کنید، آن را روشن کرده و دمای مورد نظر خود را تنظیم کنید. یک دور استفاده از این ماساژور ۶دقیقه زمان می‌برد و چشمان شما را با آب گرم ماساژ می‌دهد تا عضلات دور چشم را آرام کند.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۴ام مهر ۱۳۹۷

بورس تهران در نیمه اول هفته ۲هفته پیش رشد خیره‌کننده‌ای داشت و رکوردهای تاریخی خودش را جابه‌جا کرد. این روند تا نیمه دوم همان هفته بیشتر دوام نیاورد و از آن زمان تا نیمه هفته پیش شاهد ریزش‌های سنگین شاخص بورس تهران بودیم.

البته از نیمه هفته پیش بورس دوباره احیا شد و روند سقوط شاخص متوقف شد. تحلیلگران بورسی معتقدند کاهش قیمت دلار و بحث‌هایی سیاسی که درباره پیوستن ایران به کنوانسیون در سطح جامعه شکل‌گرفته بود، باعث شد بسیاری از سهامداران حقیقی ناآشنا با بورس برای محافظت از سود و بازدهی کسب‌شده سراسیمه و هیجانی از بورس خارج شوند.

تقریبا هیچ کارشناس بازار سرمایه‌ای نیست که بگوید ریزش‌های اخیر دلیل بنیادی روشن و مشخصی دارد. نکته جالب این ریزش همزمانی ریزش بورس‌های آمریکا یعنی نزدک و بورس نیویورک و شیکاگو و میانگین صنعتی داو‌جونزاست.

باوجوداین همزمانی این دو رویداد دلایل متفاوتی دارند. آن چیزی که در آمریکارخ‌داده، به زبان ساده به این دلیل است که کاهش بیش‌ازحد بیکاری و رسیدن این عدد به پایین‌ترین سطح در ۵۰ سال گذشته باعث شده سیاستگذار آمریکایی نرخ بهره در اوراق بهادار را افزایش دهد. همین موضوع بازار بانکی که ریسک کمتر و بازدهی ثابتی دارد را برای سرمایه‌گذارآمریکایی جذاب‌تر کرده و سرمایه‌ها از بورس خارج و روانه بازار بانکی شده‌است.

قانون اصلی اقتصاد عرضه و تقاضاست و طبیعی است که با افزایش عرضه و ثابت‌بودن تقاضا قیمت کاهش می‌یابد. اقتصاد آمریکا این روزها در اوج شکوفایی خود قرار دارد. این نکته را هم تأکید کنم که اندکی بیکاری برای روان‌بودن اقتصاد لازم است، چون با کاهش بیش‌ازحد بیکاری به‌مرور شاهد روانه‌شدن افراد کشورهای دیگر به کشوری که بیکاری در آن پایین است، خواهیم بود.

اما قصه بورس تهران متفاوت است. در این مدت هیچ دلیل بنیادی به‌جز افزایش قیمت دلار برای رشد وجود نداشته و از آن‌سو با هرگونه تغییر هیجانی قیمت دلار در بازار کم‌عمق دلالی مردمی که سواد مالی اندکی ندارند سراسیمه شده و تصور می‌کنند سرمایه‌هایشان در بورس به‌زودی از بین می‌رود.

این در حالی است که کارشناسانی که درآمدهای دلاری کسب‌وکارهای بورسی را با نرخ جدید ارز در محاسبه یا به عبارتی تسعیر کرده‌اند، هیچ‌کدام قیمت آن را بیشتر از ۱۲هزار دلار در نظر نگرفته‌اند. قیمت دلار در بازار دلالی به‌صورت پایدار پایین‌تر از ۱۲ هزار تومان نبوده.

نکته مهم سیگنال‌های اشتباه برخی مدیران دولتی و برخی رسانه‌های دولتی است. برخی مدیران دولتی بی‌ربط به دلار این روزها سرمست از پایین‌آمدن قیمت دلار پیروزمندانه از این می‌گویند که قیمت دلار پایین‌تر هم می‌آید.

این عزیزان که در روزهای سخت خبری ازشان نبود، بوی خر کباب‌کردن به مشامشان رسیده و می‌خواهند در این افتخار سهیم باشند و اظهارنظر غیرکارشناسی می‌کنند. این در حالی است که سکاندار اصلی یعنی رئیس‌کل بانک مرکزی به‌درستی سکوت پیشه کرده است.

آن چیزی که در این میان مهم است، فقدان ‌سواد مالی نه‌تنها در میان مردم، بلکه در بین مسئولان است. مدیران دولتی زیادی هستند که به ‌هیچ‌وجه با اقتصاد و مبانی کسب‌وکار آشنا نبوده و متوجه موقعیت و تأثیر کوچک‌ترین صحبت‌های خود نیستند.

بورس شفاف‌ترین و سالم‌ترین بازاری است که می‌تواند سرمایه‌های سرگردان را جذب کند. ارزش بورس به این است که سرمایه‌هایی که وارد بورس می‌شود، می‌تواند به چرخیدن چرخ‌ کسب‌وکارها و اقتصاد کشور کمک کند. جالب است بدانید که از سهام شرکت‌هایی که در بورس حضور دارند، به طور متوسط حدود ۱۵ درصد آنها قابل معامله در بورس است و اکثریت سهام شرکت‌های بورسی در اختیار نهادهای مختلف دولتی و عمومی است.

در هر حال، بورس بازار مهمی است که در سال‌های گذشته در ایران مورد توجه عامه مردم قرار نگرفته و قطعا فناوری و کاربرد نوآورانه آن بهترین فرصت برای آشنایی مردم با بورس است. اکنون و به لطف کسب‌وکارهای مبتنی بر فناوری به آسانی می‌توان درباره بورس دانش به دست آورد و با کمک ابزارهای مختلف وارد این بازار مولد شد. نکته مهم اینجاست که همگام با مردم، بسیاری از مدیران دولتی نیز باید با بورس آشنا شوند. وقت تنگ است!

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۴ام مهر ۱۳۹۷

با پیشرفت کسب‌و‌کارهای اینترنتی و آنلاین، استارت‌آپ‌هایی راه‌اندازی شده‌اند تا بتوانند خدماتی را به این کسب‌و‌کارها ارائه دهند و به آنها کمک کنند کسب‌و‌کار خود را بهتر مدیریت نمایند.

عمر گبر و مواتاز سلیمان در مصر یک استارت‌آپ به نام اینستاباگ (Instabug) راه‌اندازی کرده‌اند.

اینستاباگ یک پلتفرم برای توسعه‌دهندگان اپلیکیشن تلفن همراه است که به آنها کمک می‌کند با کاربران خود بهتر در ارتباط باشند، با تیم‌های خود همکاری کنند و اپلیکیشن‌های بهتری بسازند.

با افزایش روزافزون مصرف اپلیکیشن‌های همراه، اینستاباگ به کاربران همراه امکان می‌دهد تا نظرات خود را ارسال کرده یا ایرادها درباره هر یک از اپلیکیشن‌ها را از طریق تکان‌دادن دستگاه‌های خود هنگامی که اپلیکیشن باز است، گزارش دهند.

به علاوه، کاربران می‌توانند پیام‌های صوتی را درباره مشکلات فنی در اپلیکیشن‌ها ضبط کرده و آنها را به اینستاباگ ارسال کنند.

اینستاباگ نیز این مشکلات را به توسعه‌دهنده ارسال می‌کند تا تیم پشتیبان مشکل را رفع کند و از طریق مکالمه زنده و دو‌طرفه با کاربر به مشکل کاربر پاسخ دهد. عمر گبر و سلیمان در دانشگاه قاهره با هم آشنا شدند و این استارت‌آپ را راه‌اندازی کردند.

۴سال بعد، اینستاباگ بیش از ۱۰۰ میلیون دستگاه را اداره می‌کرد و تا‌کنون بیش از ۱۰ میلیون ایراد را گزارش داده است.

در آوریل سال ۲۰۱۳، اپلیکیشن این استارت‌آپ رتبه اول را در مسابقه استارت‌آپی ام‌آی‌تی عرب دریافت کرد و پس از مدت کوتاهی، این بنیانگذاران به سیلیکون‌ولی رفتند تا در رویداد موبایل‌بیت ۲۰۱۳ شرکت کنند.

از جمله مشتریان این استارت‌آپ می‌توان به یاهو، پی‌پال، ساند‌کلاود‌ و سو اشاره کرد. سرمایه کلی اینستاباگ ۱٫۷ میلیون دلار است. این تیم قصد دارد دفتر خود را به‌زودی در سانفرانسیسکو افتتاح کند.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۴ام مهر ۱۳۹۷

تلسترا اعلام کرده است که با تاسیسات بزرگ آب در حوزه راهکار اینترنت اشیاء برای اندازه‌گیری دیجیتالی آب مشارکت خواهد کرد. این همکاری از هدر‌رفتن آب جلوگیری خواهد کرد و با ارائه توصیه‌هایی برای مدیریت بهتر، مصرف آب را کاهش خواهد داد. این امر موجب کاهش هزینه‌های عملیاتی برای تاسیسات آبی و کاهش مبلغ قبض آب برای مصرف‌کنندگان می‌شود. 

این شرکت در کنفرانس سال ۲۰۱۸ در ملبورن اظهار کرد: «از جلوگیری از نشتی آب با دستگاه‌های سنجش آب هوشمند گرفته تا نظارت محیطی برای تمیز نگاه داشتن آب اقیانوس‌ها و حفظ آنها در مقابل هر گونه آلودگی، تاسیسات آبی در سراسر کشور از فناوری اینترنت اشیاء استفاده می‌کنند تا آب را بهتر ردیابی کرده، کنترل کنند و در حفظ آب بکوشند.»

شبکه اینترنت اشیاء‌ باند نازک تلسترا اکنون بیش از ۳٫۵ میلیون کیلومتر مربع را با راهکار اندازه‌گیری آب دیجیتالی خود پوشش می‌دهد.

تلسترا شبکه خود را در ماه ژانویه ۲۰۱۸ راه‌اندازی کرده است و می‌گوید این شبکه اینترنت اشیاء امکان اتصال به دستگاه‌های اینترنت اشیاء را با بسته‌های کوچک‌تر داده، از قبیل حسگرها در صنایع معدن، کشاورزی، حمل‌و‌نقل، تولید، اینترنت اشیای صنعتی و غیره، ارائه خواهد داد.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

در هند، نیاز به مداخله فناوری در بخش بانکداری به‌شدت احساس می‌شود زیرا بیش از ۱۹ درصد از جمعیت این کشور هنوز حساب بانکی ندارند. اینجاست که استارت‌آپ‌های فین‌تک وارد عمل می‌شوند.

در سال ۲۰۱۷ که سال خدمات فناوری مالی نامیده شده است، شاهد ظهور استارت‌آپ‌های فین‌تک هند بوده‌ایم که روی نوآوری و تغییر در بخش بانکداری هند کار می‌کردند.

طبق گزارش KPMG India و NASSCOM، پیش‌بینی می‌شود که سرمایه‌گذاری‌ها در این بخش تا سال ۲۰۲۰ به ۲٫۴ میلیارد دلار برسد. هند در حال حاضر بیش از ۵۰۰استارت‌آپ فین‌تک را در خود جای داده است.

هدف از راه‌اندازی این استارت‌آپ‌ها دستیابی به انحصار مالی بوده است. از اوایل سال ۲۰۱۵، بخش فین‌تک دستخوش تغییرات بزرگی شده ‌و مهم‌ترین تغییر آن نیز ایجاد یک اقتصاد غیر‌نقدی بوده است.

دولت هند نیز مشتاقانه از فناوری‌های غیر‌نقدی– کیف پول دیجیتال، بانکداری اینترنتی، نقطه فروش همراه و غیره‌– حمایت کرده است. از سوی دیگر، راه‌اندازی ایندیا‌استاک توانسته است بخش مالی را بازسازی کند و انحصار موسسات سنتی مانند بانک‌ها را از بین ببرد.

هند بیش از ۴۶۲ میلیون کاربر اینترنت دارد و تعداد کاربران تلفن و دستگاه‌های همراه در این کشور تا سال ۲۰۲۰ به ۱ میلیارد نفر خواهد رسید. در واقع، هند بیشترین پتانسیل بازار را در کل دنیا دارد.

افزایش دسترسی به اینترنت و رسانه‌های اجتماعی، همراه با استفاده چشمگیر از تلفن‌های هوشمند، تبلت‌ها و کامپیوتر، به ارائه راهکارهای خدمات مالی کارآمد، خودکار و سریع کمک کرده است. عامل دیگر که بخش جدایی‌ناپذیری در رشد صنعت فین‌تک است، کاهش نقدینگی است.

کاهش پول نقد در هند موجب شده ‌که تراکنش‌های غیر‌نقدی از طریق اینترنت افزایش قابل ملاحظه‌ای داشته باشد. طبق گزارش Inc42، تراکنش‌های دیجیتالی بلافاصله پس از اعمال قوانین مربوط به نقدینگی، ۲۲ درصد افزایش یافت.

در کمتر از ۲۴ ساعت پس از اجرای قوانین مالی جدید از سوی دولت هند،  کیف پول دیجیتالی پی‌تیم شاهد ترافیک کلی ۴۳۵ درصد بود. تراکنش‌های سایر کیف پول‌های دیجیتالی مانند پی‌یو ایندیا نیز ۸۰ درصد افزایش یافت، در حالی‌که فری‌شارژ ادعا می‌کرد میانگین موجودی کیف پول این پلتفرم ۱۲ برابر شده است. موبیک‌ویک نیز افزایش بیش از ۴۰درصد در دانلود اپلیکیشن را در عرض کمتر از ۱۸ساعت پس از اعمال قوانین جدید گزارش کرد.

کیف پول دیجیتالی تنها ذینفع این سیاست مالی جدید نبود. ارائه‌دهنده راهکار نقطه فروش، Ezetap، که دستگاه‌های پوز خود را تولید می‌کند تا به بازرگانان امکان دهد پرداخت‌های دیجیتالی را دریافت کنند، شاهد ۲۵ درصد افزایش در تراکنش‌های خود بود.

با ورود بازیکنان بزرگی مانند آمازون، گوگل، پی‌پال و اوبر، فضای پرداخت‌های دیجیتالی هند به یک فضای ۵۰۰ میلیارد دلاری تبدیل شد. در همان زمان، گروهی از استارت‌آپ‌ها در بخش‌های فرعی مختلف فین‌تک، از قبیل حوزه وام و بیمه، راه‌اندازی شدند. برای مثال، بانک‌بازار و پلتفرم‌های مقایسه بیمه مانند پالسی‌بازار و شرکت‌های خدمات مالی از قبیل آی‌اف‌ام‌آر هولدینگ.

سپس شرکت‌هایی مانند بیل‌دسک، اینستاموجو و ارائه‌دهندگان نقطه فروش همراه مانند میس‌وایپ وارد بازار شدند که شکاف بین مردم عادی و خرده‌فروشان کوچک را پر می‌کردند. در بخش‌هایی مانند وام‌دهی، اعم از وام‌دهی به شرکت‌های کوچک و متوسط و وام‌دهی نقطه به نقطه، استارت‌آپ‌ها وارد عمل شده‌اند. در این بخش بازیکنانی مانند زست‌مانی، کپیتال فلوت، لندینگ‌کارت، کش‌کر، ایدیفی، روبیک، فرسنت‌ و غیره حضور دارند.

طبق گزارش Inc42 DataLabs، بخش فین‌تک هند در سال جاری ۱۰۲ معامله مالی به ارزش ۲٫۵۹ میلیارد دلار انجام داده است. استارت‌آپ‌های فین‌تک این کشور هر سال ۳۱ درصد رشد داشته‌اند و بودجه‌ای که دریافت کرده‌اند برابر با ۲۰۰ میلیون دلار است. در این بخش، زیرمجموعه‌هایی مانند پرداخت دیجیتالی و وام‌دهی در حال رشد هستند، از سوی دیگر مدیریت ثروت و فناوری بیمه به‌تدریج شکل می‌گیرند.

تقریبا ۳۳ درصد از بودجه دریافت شده توسط استارت‌آپ‌های فین‌تک در حوزه هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل بوده است.

امسال، بیشترین سرمایه‌گذاری در بخش فین‌تک هند صورت گرفت و پی‌تیم در راس این جدول قرار دارد. پس از آن استارت‌آپ فون‌پی با دریافت ۵۰۰ میلیون دلار رتبه دوم را کسب کرده است. یک شرکت راهکار پرداخت‌های دیجیتالی در بمبئی به نام ایتز‌کش نیز در رتبه سوم قرار دارد.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

شرکت اکوبلوم در استکهلم یک اکوسیستم تعاملی هوشمند و جدید را ایجاد کرده است که یک گلخانه مینیاتوری را با یک آکواریوم ترکیب می‌کند و به شما امکان می‌دهد تا به‌آسانی از هر دو لذت ببرید.

با استفاده از یک شیوه پرورش قدیمی، این سیستم از فضولات ماهی‌ها به عنوان منبع تغذیه برای گیاهان استفاده می‌کند‌ و گیاهان نیز به طور طبیعی آب را تصفیه کرده و محیط سالمی را برای زندگی ماهیان به وجود می‌آورند.

با استفاده از اکوگاردن دیگر نیازی نیست که آب آکواریوم خود را هر چند وقت یک‌بار عوض کنید یا به ماهی‌ها غذا دهید. این دستگاه همه کارها را به طور خودکار انجام می‌دهد.

با حسگرهای یکپارچه و فناوری نوآورانه، اکوگاردن می‌تواند به دستورالعمل‌های شما واکنش نشان دهد، دما را چک کند، به ماهی‌ها غذا دهد یا اگر به مسافرت رفته‌اید، شرایط را به اطلاع شما برساند.

اکوگاردن ترکیبی از یک گلخانه مینیاتوری هوشمند و یک آکواریوم خودکار است؛ یک اکوسیستم هوشمند که می‌تواند انواع گیاهان تازه را پرورش دهد. با اکوگاردن، شما می‌توانید از راه دور بر آکواریوم و گیاهان خود نظارت داشته باشید و آن را کنترل کنید.

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

اولین چیزی که با شنیدن نام محتوا به ذهن خطور می‌کند، به احتمال زیاد تولید محتوا‌ست و اولین عبارتی که پس از شنیدن تولید محتوا در ذهن ما نقش می‌بندد، تولید محتوا از نوع متن و نوشته است.

آیا واقعا همینطور است و محتوا صرفا به تولید محتوا محدود می‌شود؟ پاسخ قطعا خیر است زیرا تولید محتوا یکی از بخش‌های بازاریابی محتواست که با توجه به موضوع، لحن آن می‌تواند منجر به جذب مخاطب، جلب اعتماد او و در مراحل بالاتر می‌تواند ابزاری برای فروش و جلب اعتماد مشتریان محسوب شود.

و اما سؤال بعدی این است: آیا تولید صرفا به محتوای متنی ختم می‌شود؟ پاسخ به این سؤال نیز قطعا خیر است، زیرا محتوای متنی یکی از ۴قالب  اصلی تولید محتوا‌ست و صوت، ویدئو و تصویر نیز دیگر قالب‌های تولید محتوا محسوب می‌شوند.

حال وقت پرداختن به تعریف علمی محتوا‌ست: اگر محتوا را‌‌ « ارائه اطلاعات با یک هدف خاص به مخاطبان از طریق یک کانال و در یک فرم خاص» تعریف کنیم، پنج جزء اصلی این تعریف عبارتند از:

 اطلاعات

چه ایده‌هایی را منتشر می‌کنید؟ اطلاعات، ترکیبی از مهم‌ترین ایده‌هایی است که مخاطب باید آنها را بداند. نیاز به دانستن جزئیات کلیدی (شواهد، توضیحات و نمونه‌ها) که از آن ایده‌ها پشتیبانی می‌کنند.

 هدف

چرا این کار را انجام می‌دهید؟ می‌خواهید مخاطبان به چه چیزی فکر کنند؟ چه احساسی داشته باشند؟ چه کاری انجام دهند؟

محتوا زمانی بسیار موفق است که شما آن را برای رسیدن به یک هدف خاص طراحی کنید و با تمام منابع خود ‌روی آن هدف خاص متمرکز شوید.

 مخاطب

برای این محتوا مخاطب هدف شما چه کسی است؟ بسیاری از مواقع، کسب‌وکارها و برندها بدون شناخت نیاز مخاطب و توجه به او، محتوا تولید می‌کنند. افراد و مخاطبانی که می‌خواهید به آنها دست یابید، دغدغه‌ها و سؤالات آنها را شناسایی کنید.

 کانال

چگونه محتوا را به دست مخاطبان خود می‌رسانید؟ در شبکه‌های اجتماعی؟ وبلاگ خودتان یا وبلاگ‌های پربازدید؟ همه اینها بستگی به حضور مخاطب شما دارد. اگر مخاطبانتان بیشتر در اینستاگرام حضور دارند، تمرکز اصلی‌تان باید روی اینستاگرام باشد، نه وبلاگ و نه سایر شبکه‌های اجتماعی.

 فرم

چگونه روابط خود با مخاطب را در آخرین حالت نمایش می‌دهید؟ پس از انتخاب کانال‌ها، نوبت به نوع محتوا می‌‌رسد. ویدئو، پست وبلاگ، مقاله یا پادکست؟ کدام‌یک؟ چگونه می‌توانید به بهترین نحو ممکن پیامتان را به گوش مخاطب برسانید؟

ادامه دارد…

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

می‌دانید برای یک روزنامه‌نگار که بخشی از زندگی حرفه‌ای‌اش در ۷ سال گذشته در میدانی گذشته که با مفهوم کارآفرینی پیوند خورده، تلخ‌ترین چیز چیست؟ اینکه از مفاهیم متعالی این میدان دلزده و خسته شود. اولین مفهوم هم همین کارآفرینی است.

راستش اینقدر این مفهوم و واژه‌های مرتبط با آن مثل «ارزش‌آفرینی» و «مسئولیت اجتماعی» و «دنیای بهتر» و… چرک و دستمالی شده که آدم رویش نمی‌شود بخواهد در حرفه‌اش که سراسر با این مفاهیم پیوند خورده، از آنها استفاده کند. 

اصلا یکی از استعدادهای عجیب ما ایرانی‌ها در سال‌های اخیر همین دستمالی‌کردن و از معنا تهی‌کردن مفاهیم، به‌ویژه مفاهیم متعالی و واجد ارزش است. این روزها هرکسی از مادر گرامی‌اش قهر می‌کند «بیو»‌اش در اینستاگرام و توییتر را عوض می‌کند و خودش را ارزش‌آفرین و توسعه‌دهنده اکوسیستم استارت‌آپی و کارآفرین و خلاصه یک پا استیو جابز معرفی می‌کند.

برای من که همیشه یکی از مسئولیت‌های خودم را مبارزه با فضاهای فیک و قلابی تعریف کرده‌ام، شاید این پدیده چندان آشنا و تازه و غریب نباشد اما آنچه مرا از این حجم توخالی واژه‌ها و لفاظی‌ها خسته و دلزده کرده، آسیبی است که این فضای پر از خالی به وجود خواهد آورد.

اینکه وقتی مفاهیم استحاله می‌شوند و معنای حقیقی خود را از دست می‌دهند، به بیراهه کشاندن افراد و گروه‌ها کار ساده‌ای می‌شود؛ به عبارتی کشتن ایده‌ها و استعدادها و انگیزه‌ها، بزرگ‌ترین خطر سیطره مفاهیم دستمالی‌شده در یک فضاست. 

مدت‌ها در ایران کنفرانس‌های موفقیت و گزین‌گویه‌های صدمن‌یک‌غاز مبتنی بر شکوفایی استعداد و قورت‌دادن قورباغه و تمساح و … بخشی از یک فضای قلابی برای خالی‌کردن جیب یک تعداد آدم معصوم جویای کار بود. آدم‌هایی که محتاج نان شب‌شان بودند به جای اینکه به یادگیری یک مهارت راهنمایی شوند، پای ساعت‌ها موعظه و منبر آدم‌های کراوات زده آلامد می‌نشستند بی‌آنکه از خود بپرسند حضرت آقای مرشد چرا این توصیه‌های یک‌شبه پولدار‌شدنش را خودش به کار نمی‌گیرد. به قول قدیمی‌ها اگر پیر معجزه‌گری است، چرا خودش را شفا نمی‌دهد؟

حالا این وضعیت در شکلی شکیل‌تر و تروتمیزتر در ساحت مفاهیم زیباتری مثل کارآفرینی و ارزش‌آفرینی هم در حال رخ دادن است. اینکه وعاظ کارآفرینی و خلق ارزش از یک منبر به منبر دیگر، از یک رسانه به رسانه دیگر می‌روند و در حال دستمالی‌کردن مفاهیمی هستند که قرار بود جهان را جای بهتری کنند نه جای فیک‌تری!

شاید بتوانم خودم را قانع کنم که  دولتِ آدم‌های قلابی، دولت پاینده نیست و دیر یا زود دست ظاهرسازها رو می‌شود و در نهایت این آدم‌های پای کار و واقعی هستند که می‌مانند اما راستش این کشور و مردم آن در شرایطی نیستند که بخواهند زمان را بیش از این از دست بدهند؛ آن‌هم وقتی واقعیت‌ها روز به روز تلخ‌تر می‌شوند. 

یکی از نقدهایی که این روزها کارشناس‌های خبره سیاسی به رئیس‌جمهوری وارد می‌دانند، این است که چرا منتخب مردم، با مردم از واقعیت‌های تلخ جامعه نمی‌گوید، چرا نمی‌گوید که اوضاع بر‌خلاف آن چیزی که خیلی‌ها سعی در نشان‌دادنش دارند، خوب نیست، چرا نمی‌گوید که کشور در چه شرایط سختی قرار دارد و ممکن است‌ سال‌ها در این شرایط باقی بماند، چرا نمی‌گوید اگر تغییری اساسی در اقتصاد کشور رخ ندهد، ممکن است راه پرخطری را برویم که بسیاری کشورهای دیگر چند دهه است در آن افتاده‌اند و نمی‌توانند از آن خارج شوند… 

من می‌خواهم همین نقد را به منتورها و شبه‌منتورها و مرشدهایی وارد کنم که به جای تلاش برای تحویل‌دادن لبخندهای جذاب، به استارت‌آپی‌ها و شیفتگان راه‌اندازی استارت‌آپ نمی‌گویند آنها در کشوری که مردمش در چند ماه گذشته حداقل ۵۰ درصد فقیرتر شده‌اند، در کشوری که امکان تجارت بین‌المللی برای آن تقریبا غیرممکن شده، در کشوری که اینترنت و زیرساخت‌های فناوری در انحصار معدودی شرکت عزیزکرده و غیرپاسخگو است، در کشوری که سکه و دلار می‌تواند هر سرمایه‌گذاری را وسوسه کند، در کشوری که شراکت و تعهد تجاری همیشه با خون‌دل خوردن همراه بوده، در کشوری که ژن خوب بودن از نخبه‌بودن میانبر ساده‌تری به موفقیت است، در کشوری که نفت آدم‌ها را تنبل و متوقع بار آورده، باید بیش از هر زمان دیگری از فضاهای قلابی دوری کرد و واقعیت‌ها را دید و بر مبنای واقعیت‌ها برای ساختن ویرانی‌ها و خرابی‌ها و کجی‌ها تلاش کرد و عرق ریخت و پوست کلفت بود.

آینده سختی در انتظار اقتصاد کشور است. اگر این واقعیت تلخ را به‌جای قورباغه‌های انتزاعی و رویاهای استیوجابزی قورت ندهیم و نپذیریم و به جای ذوق‌زده شدن پای ارائه‌های بی‌حاصل، کار و کار و کار نکنیم، کارمان زار است!

بیشتر بخوانید

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

آشنایی با دو برنده دیگر اجلاس جهانی جامعه اطلاعاتی در سال ۲۰۱۸

سیستم هدفمند کاهش فقر

متولی: China Mobile Online Service  (خدمات آنلاین چاینا موبایل)

کشور: چین

وب‌سایت: online.10086.cn

نوع سازمان: زیرمجموعه‌ نهادهای کسب‌و‌کار

به لطف سیستم هدفمند کاهش فقر می‌توانیم مدل سیاست هدفمند کاهش فقر Internet Plus را پیاده‌سازی کنیم و ابزارهایی را در اختیار دولت قرار دهیم تا بتواند برنامه‌‌ کاهش فقر را بهتر و موثرتر مدیریت کند. سیستم هدفمند کاهش فقر TPAS بعد از یک سال کار سخت در ۶ استان مختلف کشور چین استفاده می‌شود و به طور گسترده‌ای ۶٫۷ میلیون فقیر را تحت پوشش قرار داده و از طرف دیگر ابزارهای اطلاعاتی را برای ۳۵۰ هزار نفر از اعضای دولتی و حزبی درگیر در برنامه‌ ریشه‌کن‌کردن فقر فراهم می‌کند.

کارمندان دولت می‌توانند با استفاده از گوشی‌های هوشمند خود از طریق این سیستم برای ارزیابی وضعیت سلامت، شرایط آب آشامیدنی و غذا، تخصیص انرژی، برابری جنسیتی و فرصت‌های تحصیلی اطلاعات مربوط به خانواده‌های فقیر را جمع‌آوری کنند.

دولت با ارزیابی هدفمند می‌تواند دقیق‌تر و موثرتر به خانواده‌های فقیر کمک کند. همزمان، اطلاعات و منابع سازمان‌های مردم‌نهاد و دولت نیز می‌تواند خیلی سریع‌تر و راحت‌تر در بین فقرا تقسیم شود، به طوری که مردم فقیر نسبت به سیاست‌های کاهش فقر آگاه‌تر شده و می‌توانند درخواست خود را برای پیدا‌کردن کار، تامین اجتماعی، خدمات درمانی، فرصت‌های تحصیلی و امثالهم ارائه کنند و از راحت‌تر‌شدن انجام کارها، رضایت بیشتری داشته باشند.

علاوه بر این، سیستم هدفمند کاهش فقر تحلیل‌های گرافیکی و هوشمندی را براساس کلان داده‌های جمع‌آوری شده و به‌روزرسانی‌شده از نواحی فقیرنشین توسط کارمندان دولتی از طریق اپلیکیشن TPAS ارائه می‌کند تا بتوان خانواده‌های واقعا فقیر و محل زندگی آنها را شناسایی و علت فقر آنها را بررسی کرد.

سپس دولت با استفاده از تحلیل کلان‌داده‌ها از منظر سیاستگذاری، مدیریت پروژه، نظارت بر سرمایه‌گذاری و امنیت عمومی  بهتر و دقیق‌تر به خانواده‌های فقیر کمک می‌کند.

کارمندان چینی می‌توانند با استفاده از گوشی‌های هوشمند خود برای ارزیابی وضعیت سلامت، شرایط آب آشامیدنی و غذا، تخصیص انرژی، برابری جنسیتی و فرصت‌های تحصیلی اطلاعات خانواده‌های فقیر را جمع‌آوری کنند

منابع انسانی خودیاور

متولی: وزارت آموزش 

کشور: عربستان سعودی

وب‌سایت: www.moe.gov.sa

نوع سازمان: دولتی

اخیرا وزارت آموزش عربستان سعودی برنامه‌‌ منابع انسانی خودیاور را راه‌اندازی کرده‌ که شامل بیش از ۲۰۰ سرویس برای کمک به بیش از ۷۴۰ هزار کارمند در ۴۸ منطقه‌‌ مختلف است تا بتوانند فرایند بهره‌گیری از خدمات منابع انسانی را خودشان از هر جایی از طریق اینترنت انجام دهند.

اهداف وزارت آموزش این کشور برای حل چالش‌های شغلی موجود به شرح زیر است:

  اطمینان از اینکه حتی کارمندانی از دورترین نقاط کشور می‌توانند بهترین و کامل‌ترین خدمات را از دپارتمان منابع انسانی دریافت کنند.

  خودکار‌سازی فرایندهای فردی برای کنترل بهره‌وری و صرفه‌جویی در زمان

  فراهم‌کردن شاخص‌های کلیدی عملکرد برای مدیران به منظور اندازه‌گیری بهره‌وری و راندمان دپار‌تمان‌های مختلف منابع انسانی.

راهکارها:

وزارت آموزش تصمیم گرفته است تا تقریبا همه‌‌ سرویس‌های مرتبط با کارمندان را به صورت آنلاین عرضه کند تا بتوانند از طریق اینترنت به صورت خودیاور کارهای‌شان را انجام دهند. این سرویس‌ها ۲۴ ساعت هفته در تمامی روزهای سال در دسترس هستند.

با این راهکار، نیازی نیست تا کارمندان به دفاتر و اداره‌های منابع انسانی مراجعه کنند. برای تصویب این خدمات خودیاور، روند کاری آنها نیز پیوست شده ‌و این روال کاری برای تامین پیش‌نیازهای اعلام شده از سوی وزارت آموزش طراحی شده است.

این جریان‌های کاری اساسا پویا هستند و این اطمینان را به شما می‌دهند که تمامی ذینفعان مورد نظر برای تایید تراکنش‌ها به این فرایند متصل شده‌اند. پیام‌های هشدار یا پیامک‌های پویا به منظور ارائه‌‌ جدیدترین وضعیت فرایند به کارمندان طراحی شده است.

مدیران و دپارتمان‌های منابع انسانی می‌توانند برای بررسی تراکنش‌ها و سنجش اهمیت شاخص‌های کلیدی عملکرد، گزارش‌های خود را به صورت آنلاین ایجاد کنند. 

وزارت آموزش، راندمان، بهره‌وری و کفایت کارمندان دارای مدرک و بدون مدرک را با خودکارسازی فرایندهای منابع انسانی و عملکردهای مدیریتی را با آزادسازی منابع برای تمرکز روی صلاحیت‌های کلیدی افزایش داده است.

نگاهی به جایزه اجلاس جهانی جامعه اطلاعاتی ۲۰۱۹

نوشته ایده‌ها علیه تبعیض اولین بار در هفته‌نامه شنبه. پدیدار شد.

  • تاریخ : ۲۳ام مهر ۱۳۹۷

شاید هنوز خیلی‌ها باور ندارند که بلاکچین بتواند انقلابی به پا کند اما کسی هم جرأت نفی این تکنولوژی را ندارد.

ویلیام موگایار، نویسنده کتاب «کسب‌و‌کار بلاکچین» تجربه‌ای ۳۴ساله در حوزه فناوری دارد و در این مدت به‌عنوان مدیر اجرایی، تحلیلگر، مشاور، کارآفرین، رهبر فکری و سرمایه‌گذار مشغول به کار بوده است.

او در کتاب آینده‌ای را تصور می‌کند که تحت‌تأثیر تغییرات اساسی ناشی از فناوری بلاکچین است که فاکتور مهمی در افزایش سرعت تحولات در حوزه فناوری به‌شمار می‌رود. درست به همان شیوه‌ای که اینترنت توانست امکانات جدیدی را در اختیار ما قرار بدهد که در سال‌های اول ظهور و پیدایش‌اش قابل تصور نبود، بلاکچین نیز مدل‌های کسب‌وکار و ایده‌های جدیدی را شکل خواهد داد که هنوز نمی‌توانیم تصوری از آنها داشته باشیم.

او معتقد است بلاکچین بیش از آنکه یک انقلاب باشد، حرکت آرامی است که به‌تدریج به یک سونامی تبدیل می‌شود و هر چیزی را که در مسیر پیشرفتش مشکل ایجاد کند، از پیش رو برمی‌دارد.

او در مقدمه کتابش می‌گوید: «به بیان ساده، اگر شبکه جهانی وب را اولین لایه اینترنت در نظر بگیریم که در سال ۱۹۹۰ شکل گرفت، بلاکچین را می‌توان به‌عنوان دومین لایه مهم اینترنت به شمار آورد. کانون توجه اصلی این لایه عمدتا به اعتماد مربوط می‌شود و به همین دلیل نام آن را لایه اعتماد می‌گذاریم.»

موگایار همچنین در کتابش خبر از هزاران و شاید میلیون‌ها بلاکچین در آینده‌ای نه‌چندان دور می‌دهد که منجر به بازتعریف نقش‌ها، روابط، اعتماد، قدرت و حاکمیت خواهد شد. وی پرسیدن این سؤال که بلاکچین می‌تواند چه مشکلاتی را حل کند، مناسب نمی‌داند، زیرا معتقد است دید ما را نسبت به توانایی‌های بالقوه بلاکچین، محدود خواهد کرد.

در عوض او در کتابش بیان می‌دارد که باید به فرصت‌های جدید در این حوزه فکر کنیم و این امکان را به فناوری بلاکچین بدهیم تا بتواند مشکلات فراتر از مرزهای ذهنی، قانونی و سازمانی را حل کند.

درست است که همه ما شنیده‌ایم که بلاکچین انقلابی در کسب‌وکارها به پا می‌کند؛ منتها باید توجه داشته باشیم مدت‌زمان رسیدن به این تحول بسیار بیشتر از آن چیزی است که بسیاری ادعای آن را دارند.

بلاکچین یکی از روندهای تاثیرگذار فناوری است که در چند سال گذشته همه نگاه‌ها را به خود معطوف کرده است و در آینده نزدیک تحولات عظیمی را ایجاد خواهد کرد. در حال حاضر به نظر می‌رسد پتانسیل‌های این فناوری به‌صورت کامل ظهور و بروز نیافته و احتمالا در سال‌های آتی و با بلوغ بیشتر این فناوری باید شاهد تغییرات عظیمی در این حوزه باشیم. اهمیت این فناوری در آینده، لزوم مطالعه و شناخت آن را به ما گوشزد می‌کند که این کتاب می‌تواند تا حد قابل قبولی این شناخت را فراهم کند.

 آثار بلاکچین در زمانی نه‌چندان دور

در ادامه بخشی از مقدمه کتاب را مشاهده می‌کنید که برای اولین‌بار در هفته‌نامه شنبه منتشر می‌شود. پیش از هر چیز لازم است بدانیم که وقتی درباره بلاکچین صحبت می‌‌کنیم، صرفا درباره یک فناوری معمولی حرف نمی‌زنیم.

بلاکچین یک فناوری بنیادی است؛ چیزی که احتمالا در سال‌های آینده ساختارهای مالی و اقتصادی و حتی اجتماعی و سیاسی را تغییر می‌دهد. اساسا قراردادها، تراکنش‌ها و ذخیره‌سازی این تراکنش‌ها سیستم‌های سیاسی، حقوقی و اقتصادی جوامع را تعریف می‌کنند. اینکه ما مالک چه چیزهایی هستیم، مجاز به انجام چه کارهایی هستیم و نیستیم، اجازه ورود به چه مکان‌هایی را داریم یا نداریم و با چه کسانی مجاز به تعامل هستیم و بسیاری از آن چیزهایی که هویت ما را در جامعه تعریف می‌کنند، مبتنی بر قراردادها، تراکنش‌ها و البته شیوه‌های ذخیره‌سازی و دسترسی به آنها هستند.

این سه، از دارایی‌های ما محافظت می‌کنند و مرزهای سازمان‌ها را مشخص می‌کنند، اما متاسفانه بوروکراسی حاکم بر سازمان‌ها نه‌تنها در ایران، بلکه در جهان نیز هنوز نتوانسته با تحول دیجیتال کنار بیاید. 

درست است که همه ما شنیده‌ایم که بلاکچین انقلابی در کسب‌وکارها به پا می‌کند؛ منتها باید توجه داشته باشیم مدت‌زمان رسیدن به این تحول بسیار بیشتر از آن چیزی است که بسیاری ادعای آن را دارند. بلاکچین یک فناوری بنیادی است و شاید شبیه‌ترین مثال تاریخی برای درک بلاکچین، فناوری TCP/IP است که پایه و اساس توسعه اینترنت است.

پیش از ورود این فناوری ارائه‌دهندگان سرویس‌های تلکام و تولیدکنندگان تجهیزات، میلیاردها دلار هزینه صرف روش‌هایی کرده بودند که فناوری TCP/IP با ورودش به ‌کلی آن را دگرگون کرد.

در ابتدا بخش‌های سنتی نسبت به این فناوری بدبین بودند. تعداد اندکی فکر می‌کردند که ارتباطات ویدئویی، صوتی، پیام‌رسان و انتقال داده می‌توانند روی معماری جدید برقرار شوند یا اینکه این سیستم می‌تواند حفظ و بزرگ شود. به‌مرور روش‌های ارتباطی سنتی جایش را به فناوری جدید داد و سازمان‌ها هم افزایش کارایی ناشی از کاربرد آن را درک کردند، استفاده از سرویس‌های اینترنتی مرسوم شد، اتصال به شبکه جهانی ارزان‌تر و سریع‌تر شد و شرکت‌ها با کمک اینترنت برنامه‌های نوین و متحول‌کننده ساختند که مدل‌های کسب‌وکار را به‌صورت بنیادین تغییر داد.

می‌دانید این قصه چند سال طول کشید؟ ۳۰ سال! ۳۰ سال طول کشید تا TCP/IP تمامی فازها را طی کند و به اقتصاد شکل جدیدی بدهد. امروز دیگر بنیان‌های اقتصاد دگرگون شده‌اند و مقیاس فیزیکی و دارایی‌های منحصربه‌فرد دیگر مزایای شکست‌ناپذیری به حساب نمی‌آیند.

TCP/IP ارزش اقتصادی جدیدی را با کاهش چشمگیر هزینه‌های ارتباطات ایجاد کرد و حالا بلاکچین که در ابتدا به‌عنوان بخشی از پروژه بیت‌کوین معرفی شد، می‌تواند به‌شدت هزینه‌های انجام تراکنش را کاهش دهد و این پتانسیل را دارد که به سیستم ثبت تمامی تراکنش‌ها تبدیل شود. اگر این اتفاق رخ دهد، اقتصاد بار دیگر تحولی چشمگیر را تجربه خواهد کرد و منابع جدید مبتنی بر بلاکچین ظهور می‌کنند. 

مانند فناوریTCP/IP که وب و اینترنت روی آن ساخته شد، پیچیدگی‌های فناوری بلاکچین و دامنه تاثیرگذاری آن باعث می‌شود بلوغ این فناوری هم زمانبر باشد. تجربه نشان می‌دهد برای اینکه یک نوآوری بنیادی مانند بلاکچین بتواند انقلابی به پا کند، باید موانع متعدد فنی، حاکمیتی، سازمانی و حتی اجتماعی از میان بروند.

عجله‌کردن در زمینه نوآوری بلاکچین و حرکت بدون آینده‌نگری اشتباه است. آنچه از تجربه به ‌دست ‌آمده، این است که دو بعد روی نحوه تکامل فناوری بنیادی و کاربرد آن در کسب‌وکار تاثیر می‌گذارد؛ تازگی و پیچیدگی. تازگی یعنی میزان جدید‌بودن یک برنامه برای مردم؛ هرچه تازگی بیشتر باشد، تلاش بیشتری لازم است که مردم بدانند این برنامه دقیقا چه مسئله‌ای را حل می‌کند. پیچیدگی هم تعداد و تنوع گروه‌هایی است که باید با یکدیگر کار کنند تا توسط فناوری ایجاد ارزش صورت بگیرد. مثلا یک شبکه اجتماعی با یک عضو ارزشی ندارد!

یک شبکه اجتماعی زمانی ارزش دارد که اکثر ارتباطات ما در آن ثبت ‌شده باشد. از این روست که به نظر می‌رسد تحول واقعی در استفاده از بلاکچین در دولت و سازمان‌ها در سال‌های دور رخ خواهد داد. این ادعا به این دلیل است که بلاکچین یک فناوری توفنده و اخلالگر نیست که به یک مدل کسب‌وکار سنتی حمله کند و راه‌حلی ارزان را جایگزین روش‌های قدیمی کند.

بلاکچین این پتانسیل را دارد که بنیان‌ سیستم‌های اجتماعی و اقتصادی را از نو خلق کند، اما شاید ده‌ها سال طول بکشد که بلاکچین بتواند جایگزین نظم موجود شود؛ چراکه فرایند به‌کارگیری بلاکچین تدریجی خواهد بود. بلاکچین ناگهانی تغییر ایجاد نمی‌کند، این مسیر سال‌ها طول می‌کشد؛ منتها برای موفقیت در این زمینه باید از هم‌اکنون برنامه‌ریزی را آغاز کرد!

چاپ دوم کتاب کسب‌وکار بلاکچین به زودی منتشر می‌شود.

بیشتر بخوانید